Sorunum Eşimin Ailesi

SORU BANKASI | | 12 Ocak, 2012 | 9.006 kere okundu

SORU:
Merhaba,
Benim sorunum eşimin ailesi.
Aynı apartmanda altlı, üstlü oturuyoruz. 9 yıllık evliyim. Bir oğlum var. Bu evliliği ailem istemedi. Sebebi eşimin o zamanlar düzgün bir işi olmaması ve kirada oturacak olmasıydı. 8 yıl kirada oturdum. Ailemle çok şükür evliliğimin ilk yılı barıştım. Evlendiğimde eşimin ailesi bana maddi ve manevi hiç destek olmadı.

Çok bocaladım o zamanlar. Fakat sanırım yaşımın 18 olması ve ailemin beni karşısına alıp konuşmaması beni çok bunaltmıştı. Yıllar geçtikçe onlarında neden bu evliliğe karşı çıktığını anladım. Eşimin ailesi yardım edebilecek durumdaydı. Fakat ailemin bu evliliği istememesi onların bir bakıma işine geldi. Eşya borçları, evin ihtiyaçları, geçim vb. bir sürü borç hepsi bana ve eşime kaldı. Hiç yanımızda olmadılar. Üstüne üstlük bu durumları çalıştığım işyerinin patronu ve iş arkadaşlarım bildiği için tüm düğün masraflarını patronum karşıladı. Düğünüme sadece benim tarafımdan kız kardeşim geldi.

Bana annesi-babası ve eşim toplam 3 bilezik taktılar. Lütfen bunları anlatıp yazdığım için bana kızmayın çünkü psikoloğa gidecek durumda değilim maalesef ve bu sayfanızı görünce inanın benim sıkıntılarımı dökebileceğim bir site olduğu için çocuklar gibi sevindim, yemin ederim. Hep dışladılar beni. Düğünde taktıkları bileziği bir akrabalarından tek bir kalın bilezik alıp 3 bilezik yapıp bana takmışlar. 1 yıl sonra onu da bana ödettiler. Tabi bana bu şekilde anlatmadılar eşimin önceden aldığı bir borç dediler. 18 yaşın verdiği cahillik ve yanımda kimsenin (ailemin) olmamasından faydalanıp bunları yapmış oldum.

En kötüsü taktıkları 3 bilezikte bana kalmadı maalesef. Daha ben eşimle tanışmadan 1 yıl önce eltimden 2 bilezik almışlar. Eşimi yengesinden istemek için kayınvalidem yollayıp bilezikleri aldırmış. Yengeme kayınvalidem iki ay içinde kendisi ödeyeceğini söyleyip 1 yıl ödememiş. Bunu da bilmiyordum.

Biraz yılan hikayesi gibi oldu kusura bakmayın ama inanın aynen böyle. Uzun lafın kısası o borcuda Eşim almış gibi gösterip eltim daha bir haftalık evliyken kırk kez beni arayıp onlarıda aldı. Bu işin maddi kısmı daha çok fazla şey var tabi benden sonra 2 gelin daha aldı. Onlara setini, takısını, çeyizini her şeyini dört dörtlük yaptı. Eşyalarının borcunu son kuruşuna kadar ödedi. Ben hep dışarıdan bunları görüp üzüldüm, yıllarca ağladım. Ama şu dakikaya kadar sizden başka anlatacak kimsem olmadı. Allah binlerce kez okuduğunuz için razı olsun sizden. Manevi kısım ise daha kötü. Beni hiçbir zaman aralarına almak istemiyorlar.

Çalışıyorum çocuğuma onlar bakıyor. 8 yaşında bir oğlum var. Onu kullanıp yüzüme karşı bile binlerce kez yapıcan, edicen, çocuğuna biz bakıyoruz diye konuşuyorlar. Eşim evlendiğimizden bu güne dört beş kez iş değiştirdi. Her işten çıkışında beni borçlara soktu. Kira, fatura, geçim, ihtiyaç derken aldığım askari ücret yetmedi. Farkında oldukları halde aylarca evdeki kuru gıdalar, zeytin, peynirle idare ettim. Yinede bir gün olsun bir ihtiyacımızı görmediler. Şimdi 8 yıl kirada oturduktan ve 25.000 tl borca girdikten sonra eşim nihayet gidip konuştu. Bu seferde ikimizede ne yaptınızki bu kadar borç var deyip yalan söylediğimizi ima ettiler. Ben ve eşim durumu anlattık, yalnız olduğumuzu, kiramızın maaştan çok olduğunu söyledik. Ama yinede inanmadılar.
En sonunda biz yardım edemeyiz dediler ben depresyona girdim 3 ay sinir hapı kullandım tam 12 kilo aldım ve şimdi alttaki oğullarınıda evden kovmaktan beter ettiler. Biz oraya geçtik, keşke geçmez olaydık. Sorunlar daha saymakla bitmez. Kayınvalideme de, kayınpederime de Allah şahidim olsun, diğer tüm gelini ve çocuklarının içinde en iyi, en saygılı davranan ben ve eşim. Eşim kaç kez konuşma, ilgilenme diyor ama ben yapamıyorum, Böyle yapınca da arkamdan çok afedersiniz o saf, o enayi nasıl olsa bir şey demiyor diyip daha da üstüme çıkıyorlar.

Ben orda daha beter oldum. Lütfen neden böyle oluyor ve nasıl bu sıkıntılardan kurtulurum bana bir akıl verin, bir yol gösterin. Kafam çok karışık fakat ben yinede saygısızlık yapmak, kötü olmak istemiyorum.

Keşke ailem yanımda olsa 9 yıldır evliyim bir kez bile evime gelmediler tabi buda onların işine yaradı. Ezen ezdi, hor gören gördü, lafların bini bin para.

Acilen Cevap Bekliyorum
ALLAH RIZASI İÇİN…
Kardelen

———————————————————————————————

CEVAP

Merhaba,
e-Postanızı okuduktan sonra hemen cevap yazmamayı tercih ettim, çünkü durumunuz bir kaç açıdan değerlendirmeli diye düşündüm. Ve aşama aşama sorunuzu cevaplamaya çalıştım.

18 yaşında, ailenizin olumsuz yaklaşımına rağmen evlilik gibi ciddi bir yapıyı kurmaya karar vermeniz yeteri kadar aklı başında kararlar alabilecek yaşa geldiğinizi gösteriyor. Patronunuz ve iş arkadaşlarınız da düğün zamanı size destek vermiş. Demek ki sevilen, işini iyi yapabilen hoş geçimli bir kişiliğe sahipsiniz.
Aileniz sizin beğendiğiniz adaya karşı çıktı çünkü eş adayının kızlarını geçindirebilecek bir işi olmadığı gibi kira ödeme zorunluluğu vardı.
Görünen köy kılavuz istemedi. Siz evlendikten sonra çekebileceğiniz sıkıntıları aslında başından biliyordunuz. Ancak eltinizin evliliğinde yapılan farklı uygulama sizi üzdü.

Değerli Kardeşim,
Kendi ayağı ile, ailesini atarak koşa koşa gelen bir kıza şaşalı düğün yapan, çok değer veren bir erkek tarafı ben pek duymadım. İstisnalar tabiî ki vardır ama kaideyi bozamıyor malesef.

Kız evi naz evidir, kız tarafı çok istekli davranırsa kız isterse kaçmamış olsun yine de kıymeti düşük olur. Kız evleninceye kadar emaneti babasının üzerindedir. O yüzden eşinin evine gidinceye kadar babasını ne kadar el üstünde tutar onu ne kadar sayarsa eşinden ve onun ailesinden o nisbette ilgi görür. Dar zamanlarında da babasının desteğini o nisbette görecektir.

Onları incittiğinizde ise bu yaşanılanlar başa gelebiliyor.
Size tavsiyem ailenizle ilişkinizi daha olumluya taşımaya gayret gösterin. Onları en ufak şekilde suçlamayın. Beni sahiplenselerdi vs sözlerinizi onlara asla söylemeyin. Tam tersine onların gönlünü, rızasını almadan evlendiğiniz için çok pişman olduğunuzu vs bildirin. Ve bu durumu, olumlu, cana yakın davranışlarınızla destekleyin.

Eşinizin ailesi kısmına bakalım biraz da.
Sizi saf bulmaları hiç de önemli değil. Sizin işinizi görüyorlarsa çok da samimi olmadan, ekonomik sıkıntıdan kurtuluncaya kadar sabredin. Ne de olsa şu anda onların desteğine muhtaçsınız. Hem evlerinde oturun hem de çocuğunuzun bakımı noktasında desteklerini almaya devam edin. Olaylara çok fazla karışmayın. Diğer gelinlere farklı yaklaşılması sizin evlenme tarzınızla da ilgili. Bunlara kafanızı çok takarsanız çekememezlik, haset gibi duygular içinizi bunaltır. Siz, Allah’ın izniyle maddi olarak çok daha iyi durumlara gelecek ve her şeyin en güzelini elde edeceksiniz. Buna inanın. Ve kafanızı bu konuya takmayın. Şu anda imtihan dönemindesiniz. Kul nimet zamanı şükredip şımarmazsa, mihnet yani sıkıntı zamanı sabredip isyan etmezse dünya hayatında da ahiret hayatında da mutlu ve huzurlu olur.

Kendinizi eşinizin ailesine çok da ezik göstermeme adına şu yaklaşımı öneririm: Dost ve akraba meclislerinde hikmetli sohbetleriniz olsun. Bu sohbetlerde incitmeyen göndermelerle aslında her şeyin farkında olduğunuzu ancak Allah rızası için sabrettiğinizi hissettirin. Büyüklere saygı ve merhamet konusunda duyarlı olduğunuzu ancak bu saygılı davranışların kıymetini bilmeyen kimselerin ise hiç hoş olmayan durumlarla karşılaşabileceğini hissettirin. Bu anlamda mesajlar veren hikaye ve menkıbelerle sözlerinizi süsleyin.

Psikolog desteğine şimdilik gerek duyacağınızı düşünmüyorum. Tabi hayatınızı olumsuz etkileyecek depresyon belirtileri yoksa.
Zira yazınızdan anladığım kadarıyla kendine güveni olan başarılı olmaya müsait birine benziyorsunuz. Sadece düşünme stiliniz yanlış yönlendirmeler altında.
Tavsiyem sizi geliştirecek, bilinçlendirecek  kitapları ve dergileri okumanız ve eşinizi de buna teşvik etmeniz yönünde.

Eşinizi öyle sevin ve onu öyle yüreklendirin ki daha gayretli ve başarılı olma için içinde bir enerji oluşsun. Küçük küçük ticaret yapabilir zamanla işinizi büyütebilirsiniz. Eşinizin kendisini geliştirmesi önemli konularda sertifika vb alarak daha iyi şartlarda çalışmasını sağlayabilirsiniz. Tabi bunları ona direk söylemeniz yaptırmaya çalışmanız değil onun istemesi gerekiyor.

Belediyenin açtığı ücretsiz kurslarla bilgisayar, muhasebe, İngilizce vb öğrenebilirsiniz. Çevrenizin desteği ile daha farklı açılımlara girebilir zamanla kendi işyerinizi açabilirisiniz. Her zaman böyle bir hedefiniz, insanlara muhtaç olmaktan kurtulma niyetiniz bulunmalı. Aksi takdirde kaynatanız size çok iyi davransa dahi onlara muhtaç durumda bulunma psikolojisinden kurtulamazsınız.

Özetle, önceden yaşanılanları cahilliğinize verip, başınıza gelenleri yanlışlarınızın bir kefareti gibi görmenizi, eşinizi sevdiğiniz için göze aldığınız zorlu bir hayatı üf demeden göğüslediğinizi göstermenizi, “Ne yaparız da daha iyi standartlarda bir yaşantıya ulaşırız” sorusunu eşinizle birlikte sorarak aile hedefi belirlemenizi ve her ne yaşanırsa yaşansın birbirinize sevgi ve saygınızı asla yitirmemenizi öneririm.

Onu suçlayıcı konuşmadığınız gibi size de aşağılayıcı konuşturmayın kimseyi.

Kayınvalideniz yüzünüze karşı veya arkanızdan konuştuğunda duyduğunuz üzüntüyü kendisine bildirin. Onları çok sevdiğinizi ve saydığınızı ama böyle konuşmaların çok üzücü ve günah olduğunu tatlı dille paylaşın. Tabiî ki hiçbir zaman onlarla kötü olmayın. Dengeyi yakalamakta fayda var.

Gerektiğinde bulunduğunuz yerdeki bir uzmandan destek almayı ihmal etmeyin.

Huzur ve mutluluk dolu günler dilerim…

Neslihan BEYHAN

Paylaşmak Güzeldir

4 Yorum

  1. admin diyor ki:

    Eşiniz sizi seviyor sena hanım. Lütfen evliliğinize bir şans verin. Eşinizle nasıl bir iletişim içinde olmanız gerektiğini mutlaka konuşun. Birbirize eksikleriniz konusunda destek olmaya çalışın.

    Değişim başlamış anladığım kadarıyla. Biraz zaman ve biraz sabır. Her şey çok güzel olacak.

    Siz de içinizdeki kin ve nefreti kalbinizden atın. Kalbiniz için büyük bir yük. Bu yükle yol alamazsınız. Affedin. Çünkü affetmek yüce şahsiyetlerin meziyetidir.

  2. sena yaman diyor ki:

    Merhabalar
    9 aylık evliyiz eşimle.
    yakınlarımızın tanıştırması sonucu 5 aylık flört ve nişan evresinden sonra evlendik.başlarda aşktan ziyade mantık hakim bir karardı. seviyordum ama herşekilde mantıkla uyum sağlayıp sağlayamayacağımızı, zevklerimizi, alışkanlıklarımızı, hayat görüşlerimizi v.s. ince ince sorgulayarak bu evliliğe adım attım. eşim ilk günlerden beri çok aşıktı bana.
    hesaba katamadığım durum ailesiydi.ikimiz çok uyumlu olsak da yazık ki aileler konusunda aynı uyumu yakalayamadık.
    maddi durumlarının iyi olmadığını düşünerek düğün istemedim. nişanıysa zaten aile arasında 7-8 kişilik bir merasim olarak yaptık.

    ailem bize düşen herşeyi tastamam yaptı. kına gecemiz düğün gibi oldu. beyaz eşyalarımızı, küçük ev aletlerimizi, yolluk ve halılarımızı ailem ve benim birikimimle aldık.diğer ihtiyaçlarımızı ise kredi çekerek karşıladık.

    ne nişan ne düğün ne de şu ana kadar ailesinden taktıkları 2 bilezik ve 1 takı seti ve gelinlik dışında maddi ve manevi destek görmedik.ev tutuldu temizlendi yerleşti vs ailesinden hiçbiri gelmedi.kaldı ki kız kardeşiyle aynı ildeyiz diğerleri ise uzaklığı bahane etti.
    neyse nikah oldu kayınvalide gelin almaya gelmedi.yetişememiş.(düğün öncesi çıtlatmıştı laf arasında gelin alma önemli bişey değil olmasada olur diye)

    nikah salonuna gidiyoruz.annem babam dahil akrabalara oturacak yer yok.gelin almaya gelmek yerine ön sıradan koltuk kapma yarışı yapılmış :)
    gülüyorum ama traji komik işte.

    kına gecesi mevlüt de ayrı ayrı çirkin atraksiyonlarla geçti. bu arada ne ben ne annem babam sesimizi çıkaramadık.şaşkınlık içinde yapılanları izlemek düştü sadece.aile yapılarımızın inanılmaz farklı olduğu o günler belli oldu ama epey geç olmuştu…

    neyse mevlütten sonra evimize döndük biz.sonra 1hafta boyunca telefon görüşmeleri bitmedi.madden bitmiş olduğumuz için balayına gidemedik zaten.ve iznimiz bitince de işe başlayacaktık.ilk haftalarda oldukça gerilimliydi.ilk haftalardan başladı yapılan haksızlıkların, söylenen kötü sözlerin, ihmallerin vs vs tartışması. düşünün ne hayallerle yola çıkıyorsunuz….ve herşeyiniz öyle eksik…içiniz öyle buruk ki….

    9aylık evliliğimizde ve öncesinde ziyarete geldiklerinde aldıkları 1paket bakliyat haricinde :))) (marketten alınmış) bir parça hediyeleri yoktur.

    olmasa durumları ve almasalar o da problem değil ama varmış da almamışlar.

    her neyse zaman zaman bu konularda zaman zaman eşimin ailesiyle bir araya geldikçe yediğim laflar, çirkin tavırlar ve eşimin beni koruyamaması yüzünden tartıştık.her seferinde ailesini aklar olmadı benim yüzümden aşkım ben mesafe koydum o yüzden böyle oldu der beni iyice çileden çıkarırdı.insanın objektif olabilmesi adaletle konuşabilmesi bu kadar mı zordur?

    gel zaman git zaman bu süre içinde 3-4kez ciddi tartışmamız oldu.son iki seferde hakaret ve küfürler evden kovmalar devreye girdi.ilkinde daha yeni bir kayıp yaşamıştım.zaten toparlanamıyordum.cenazemizin üzerinden kısa bir süre geçmişti ki ilk kez küfür ve evden kovma oldu. gidemedim af diledi ağladı vs vs.

    son kavgamızda da yine ihmalleri sorumluluklarını ertelemesi yada yapmaması yüzünden gerginlik oldu.tartışmak istemedim ama üzerime geldi.sonra sakin konuşmaya çalışırken yine aniden öfke patlaması hakaret küfür.artık dayanamadım ve annemlere gittim.

    barışmak istedi eşim mesaj atmış ama çok kırıldım ve çok yoruldum artık.ufak tefek şeylerden sözlü şiddete başvuruyor.

    kardeşini aradım.durum bu bu abine göz kulak olun iyi durumda değil vs diye.tamam görüşelim dedi.sonra aranızda halledin siz önce siz konusun abim geliyor dedi.bende eve annemlere gitti tekrar.anne babasının da haberi oldu.ne arayan ne soran…

    eşim annemlere geldi.konuştular babamla uzun uzun.yardım alacağını doktora gideceğini söyledi öfke kontrolü için.ben de git başlangıç yap önce sonra şu an aynı evi paylaşmak istemiyorum.ileride fiziksel şiddete dönüşebileceği endişelendiriyor beni.yürümeyecekse ayrılalım dedim.ısrarla düzeleceğini söyledi.

    şimdi tedaviye başlarsa yeniden denemeli miyim?artarak devam eder mi bu sorunlar :( biz aramızı düzeltsek bile aile üyelerinin hepsinden içim soğudu ne iyi ne zor günlerimizde destek olmadılar.iletişim kurmak görmek istemiyorum.ailesiyle ilgili sorunlar yine gerecek bizi.ama kendimi ait hissedemediğim, değer bulmadığım bir ailede olmak istemiyorum.tahammül sınırımı geçti çünkü biriken olaylar.

    ne yol izlememi önerirsiniz?özellikle ailesi konusunda.

  3. eylem diyor ki:

    merhaba,
    ben esimle 6 senedir evliyim birbirimizi severek aldik akraba evligi degil kendisi sünni bir babadan olma annesi yehovanin sahidi 19 senedir
    ben aslen alevi bir aileden gelmeyim bir kizim birde oglum var . biz iki ailenin rizasi olmadan evlendik kacarak .herseferinde kaynanam beni istemdigini yüzüme vurdu kendinse gore kendi inancinda yani yehovanin bir sahidi gelini olmasini hep isterdi .bana hic birsey layik gormedi sürekli hakaret eti hor gördü benimsemedi istemedi. kactim evet hatam büyüktü ama inanin baska carem yoktu 3-4sene boyu esimle gezdik herkes duydu gördü ailem bile biliyordu . beni istrmeye geldiler tabiki iki tarafta bu evlilige karsiydi bu yüzden birbirlerine zit gitdiler kinam olmadi kaynanam yapmak istemedi altinim fazla olmadi 4 bilenzik birtane 14 ayar setim bunlari esimin ailesi aldi oda zorla. geliniymi ben kendim aldim kayinbabam bana geri verecekti onun parasini sözde onunda dügünden bir kac ay sonra bana bir karta hesap yapip bu kadar borcun var oglumun bilem hayat siygortasi verdikleri harcliklar yani benim hic bir alakam yoktu ve zaten okadarda cidi bir porc degildi .gel gelim dügüne dügünümü annem ve babam yapti allah binkere razi olsun kayinvalidem bana inat hic kimseyi cagirmadi esimin ailesi amcalari ve yakin akrabalari hic birini davet etmedi (ďügündeki paralara el koymak istedigi icin ve ben izin vermediyim icin boyle yapti) ben cok seyler yasadim halende oyle esim hep pasiv davrandi fazla. yeri geldi okadar hakaret yedimki herseyferinde evlerine giderek beni evden kovmasi bana bagirmasi sürekli beni tehdit etmesi kaynam olacak ķisi birgun esimin babasi bize kredilen kendi adina mobilya aldi zaten ilk basta öyle dandik bir mobilya aldiklari icin ihtiyac duydum aldirdim kayinbabama her ay berili para veriyorduk borc icin birgun ayni gun gitik benim bide kücük görumcen var tabi 6 yasinda benim elimde büyüdu bana bayiliyordu bende ona ozamanlar hamileydim cok agir bir donem geciriyordum önceki gibi fazla iligilenemiyordum kendisiyle kaynanam bu firsati bulup degerlendirdi tabi gorumcen beni sevmiyor simdi .borcumu odemeye gitim evine esimle bana orda saldirdi yüzümu kedi gibi cizdi bana olan nefretini gordüm orda durmadi esim tutmasina ragmen bir yandan da en agir ķüfürü edip duruyordu benden hinsini alamiynca bu seferde kizima saldiri elinden aldik direk polise gitim dava actim o suclu cikti mahkemeyi ben kazandim . simdi ise hic birsey olmamis gibi ogluna yaklasiyorlar . kaynima kiz istemeye gitik o da kayin babam israr etiyi icin orda hoc birsey yokmus gibi davrandik tabi ben kabulenemiyorum eltime kizim diye hitap ediyor ben 5 senedir evligim hic duymadim altina gelince 10 bilenzik 20000eurol set bana tek 600 euroluk set 4 bilenzik bide kina yapiyorlar hurrem sultan elbisesi ve kinalik gelinki aldilar benim gözum yok altinda ama zoruma gidiyor bende insanim sonucta eltim iyidir ve ailesi hic birseylerden haberleri yok alieme ve bana yaptiklari hakareten ve olaylardan eltimin amcasi bilene dedik bu oglana ne yaptiysaniz oyle yapinki altini falan filan aralari bozulmasin ama tam tersine abartiyorlar. ben onlari allaha birakiyorum onunda kizi var eden bulur ne ekersen odur

  4. Aynur C. diyor ki:

    Merhaba,

    Benim sorunumda eşimin ailesi :(
    3 senelik evliyim ama eşimin ailesi beni bir türlü kabullenemedi.Seviyormuş gibi davranıyorlar ama beni sevmediklerini hissediyorum.Eşimin bir abisi var ve bütün maaşlarını,aldıkları kiraları ona veriyorlar.Biz ise sıkıntı cekiyoruz ve bu durum benim moralimi çok bozuyor.Sürekli eşime yansıyor.Onunla kavga ediyoruz.Eşim biraz pasif çok sesini çıkartamıyor.Bende bu durumu kabullenemiyorum.

    Sizce ne yapmalıyım,lütfen bana yardımcı olun :(

Yorum Yapın