Arşiv: ‘ŞİİR DEFTERİ’

  • Mutluluktur Benim Evim
    Yer döşeğim Taşlar yastığım Gök yorganım benim Elimde bir lokma ekmeğim Mutluluktur benim evim.
    / 21 Eylül 2017
  • Şehidim
    Toprağın üstünde adın yazıyor Gelincikler açmış bağrında al al Bu topraklar canlı, kalbin atıyor Kahramanlık senin adın, fedakârlık… Şehidim Sana şahit bu topraklar, sana kefen Bu kuvvet, bu cesaret emanet Rabb’inden Şahadete susamıştın sen, tâ ezelden Çanakkale senin adın, Sakarya… Şehidim Anadan, babadan, yardan geçtin Kurşunlarla...
    / 24 Kasım 2016
  • Garip
    Gül insanlara gül. Gülden anlamayanlara gül!.. Sevene, sevilene, el üstünde tutanlara gül. İnsan, bu dünyadaki en güzel, en yalnız gül… GARİP Gitmen hayırlıysa git! Senin için dua ederim. Ötesini beklemezsin bilirim!.. Yokluğunda sorarlar, Isınamadı, üşüyordu derim!.. Her inişin bir çıkışı Her gidişin, Bir dönüşü olmalı. Kalırsan...
    / 09 Şubat 2013
  • Bidilek
    Bahar geldi bidilek Gözün aydın! Bu bahar Düşmeden yürüyebildin. Güneşin sıcaklığını Senin gibi çiçeklerin Varlığını keşfettin! Her çocuk melektir bidilek. Her melek Birileri için hedeftir. Artık senin de Görmediğin bir şeytanın Bilmediğin bir kaderin İçinde büyüttüğün Koca bir devin var!.. Yeni başladın bidilek Hayatı sevmeye, İnsanları...
    / 14 Haziran 2011
  • Hasret
    geceydi rengim, gözlerin gibi… sensizliğe hapsolan ruhum, susuzluğun dehlizine gömülü kuyuydu yusuf’a hasret… ismail misali bir candı canım, canana hasret… geceydi rengim, gözlerin gibi… hayalinin hayaliyle avunan gözlerim, aşkınla sermest nergisti katade’ye hasret… göğsümde azad edilmeyi bekleyen, köleydi can...
    / 20 Mayıs 2011
  • Kimim Ben?
    arıyorum kendimi, soruyorum, neredeyim? bir zerreyim adetâ, kara bir lekeciğim. âlem içinde noktayım. kendime soruyorum kendimi, cevap veriyorum; kürre içre öyle bir zerreyim ki, büsbütün âlemden müteşekkilim… arıyorum kendimi, ben kimim? kâinat benim, zübde-i âlemim ben. ağaç benim, yaprağım ben. martı benim, denizim ben. adem benim, Âdem’im...
    / 24 Mart 2011
  • derdime derman olur diye ruhuma sararım!..
    dipsiz haykırışlarımın mezarı olmuş kağıt ve mürekkep misali gözyaşım akmış üstüne ciğerlerimdeki her nefes gönlümden bir ağıt ruhum dönüşmüş, yalnızlığın çılgın büstüne! uyansın gönlüm diye güneş olup doğmak varken acım gizli kalsın diyerek geceleri seçtim bana şu içimdeki sonsuz derya bile darken dünyaya dalıp, kalıplardan...
    / 16 Ekim 2010