Çocuk Sahibi Olduktan Sonra Yapılan 8 Hata!

ETKİLİ ANNE-BABA OLMAK | | 04 Eylül, 2011 | 6.332 kere okundu

1- Bazı babalar çocuklarına karşı daha verici davranırken eşlerine saygıda ve nezakette ihmalkar davranabilir. Bu durumda eşiyle arasında sevgi boşluğu gündeme gelebilir. Sevgi ve saygı konusunda ihmal edilen eşlerin, çocuklarının sevgisini kıskanması çoğunlukla bu tür davranışların sonucunda ortaya çıkar. Dengeli davranmak ve rolleri karıştırmamak bu noktada önemli.

2- Çocuk eğitilirken eşler arası ilişkide denge bozulabiliyor, iyi anne-baba olmayı başaramayan çift, uyumlu eş resmi de çizemiyor. Bu durum çocuğun karakter gelişimini de olumsuz yönde etkiliyor. Kaliteli ebeveyn olmak için bol okuma yapmak çeşitli eğitim aktivitelerine katılmak ve gerektiğinde uzman desteği almak eşlere yardımcı olacaktır.

3- Çocuklara yaklaşımda bulunurken eşler birbirlerini rakip gibi algılama hatasına düşebiliyor. Çocuğun olumsuz özellikleri hakkında “Babasına çekmiş, annesine çekmiş” gibi sözlerle, eşler birbirlerini incitebiliyor. Bunun yerine çocuğun iyi huyları için eşe iltifatta bulunulduğunda “Annesi gibi becerikli, babası gibi akıllı” gibi ifadeler kullanılırsa, hem çocukta ebeveynlerine saygı artar hem de eşler arsı sevgi ve saygı bağı güçlenir. Eşler nefislerini öne çıkarmak için çocukların özelliklerini kullandığında, hem çocuklarına hem de evliliklerine kötülük etmiş olur.

4- Kendisini herkesten akıllı gören eş “Çocuklar benim istediğim gibi yetişecek” “Sen ne anlarsın bu işlerden” yaklaşımında bulunabiliyor, kendisinin önceden haber verdiği olumsuz sonuç meydana geldiğinde ise “Bak gördün mü, benim dediğim gibi oldu” gibi iğneleyici sözlerle eşini incitebiliyor. Biz bir aileyiz fikrini her zaman canlı tutmak ve eşinin iyi bir ebeveyn olacağına inanmak bu noktada önemli.

5- Eşlerden birinin olur dediğine diğeri olmaz diyebiliyor. Çelişkili anne-baba tutumu çocuklarda yuvaya güven eksikliği ve suistimali gündeme getiriyor, eşler arsında ise aile bağlarına duyulan inancı azaltıyor. Bu durum çoğunlukla eşler arasındaki iletişim eksikliğinden kaynaklanıyor. Ailede ortak tutum geliştirmek için eşlerin sürekli iletişim halinde olması ve istişare yapmaları problemin çözümünde etkili olacaktır.

6- Eşlerden birinin çocuğa kazandırmaya çalıştığı güzel davranışı diğeri sekteye uğratırsa uğraşı veren taraf eşine karşı kötü duygular besleyebiliyor. Örneğin çocuğun yalan söylemesi durumunda baba hassas davranır anne ise müsamahakar yaklaşırsa arada gerginlik olması kaçınılmazdır. Burada da eşler birbirlerine saygılı yaklaşmalı, çocuğa verilmeye çalışılan değerin farkında olarak aynı tepkiyi göstermeye dikkat etmelidir.

7- Çocuk anne-babayı birbirlerine karşı kullanabilir, aralarının açılmasına neden olabilir. Çocuğa, anne-babanın aynı kanıda olmadığı konularda dahi eş olarak bir ekip ruhuna sahip olunduğu hissettirilmeli. Çocuğa söylenecek “Bu konuyu annenle halledersen daha iyi olur”, “Babana bu saygısızlığı yapmana izin veremem”, “İkimizin de görüşünü alman gerekiyor” gibi yaklaşımlar eşleri birbirlerine daha sıkı bağlayacaktır. Çocuk eğitimi konusuna kafa yoran eşler kendilerine ve ilişkilerine daha bir çeki düzen verirler.

8- Anne-baba birbirlerine iyi eş olamadığında, saygılı davranmadığında çocuk da hor görülen ebeveynin rolünü küçümseyecek, sağlıklı bir kişilik gelişimi gösteremeyecektir. Sevgi ve saygı duygusu aile bireyleri arasında her vakit kendisini gösterirse böyle bir sıkıntı çoğunlukla gözlenmez. Evlilikte eş olmanın yanında anne-baba sorumluluğu, ebeveyn olmanın yanında eş olduğu bilinci unutulmamalıdır.

Neslihan BEYHAN’ın bu yazısı Aralık 2009 tarihli SEMERKAND AİLE DERGİSİ’nin 51. sayısında yayınlanmıştır.

Paylaşmak Güzeldir

Yorum Yapın