Çok inat, Söz Dinlemiyor, Ağlıyor

SORU BANKASI | | 22 Eylül, 2014 | 1.795 kere okundu

sorun-payla-al-m-resmi

hayırlı günler. benim  5 buçuk yaşında bir kızım war. beni daha doğrusu eşimi ve beni çok zorluyor. her yönden bizi çok yıpratıyor. Çok inat,söz dinlemiyor, ağlama huyu war, her dediğini yaptırmak istiyor, alışverişte sorun çıkarıyor,istekleri hiç bitmiyor. bazen sabrediyorum ama hemen her defa ya dayak yada  bağırmalarla  sonbuluyor. eşimde aynen sabretmeden her seferinde kızıma patlıyoruz. artık nasıl davranacağımı bilemiyorum her sabah kıyafet tartışmamız war. yemek sorumuz, her hareketinde uyarı her davranışta eleştiri alıyor bizden. dayak asla uygulamak istemiyorum sonunda çok pişman oluyor vicdan azabı duyuyorum . yarın daha sabırlı davranacağım diyorum ama 1  sabır 2 sabır patlıyorum. Allahım yardımcımız olsun bu durumda olan bütün ebevenlerede. lütfen yardım nasıl davranayım herşeyi deniyorum önce güzellikle konuşuyorum. uyarıyorum hiç anlamıyor. ödül denedim yaptığı davranışlara iyiylikle teşekkür ettim. ama ilerleme yok yardım edin lütfen bana yol gösterin .teşekkürler/ZEYNEP

 

Zeynep Hanım,

Kızınızın sergilediği inatlaşmaya, hırçınlığa, her dediğini yaptırma ihtirasına hangi sebeplerin etken olduğu bilindiğinde ve bu etkenlere göre davranışlarınızı düzenlediğinizde, gerektiğinde bir uzmandan yardım aldığınızda kızınızın bu tür istenmeyen davranışlarının önüne geçebileceğinizi unutmayın.

Ebeveynlerine karşı bağımsız bir birey olduğunu ispatlamaya çalışan çocuklar bunu başaramadıklarını düşündüklerinde ebeveynleriyle inatlaşmaya başlarlar. İşte tam bu noktada da eğer siz kızınızla gereksiz yere tartışmaya girerseniz iletişimsizliğin temelini atmış olursunuz. Bu yüzden çok dikkatli davranmalı ve kızınızın da bir birey olduğunu ve kendisini gerçekleştirmek isteyeceğini unutmamalısınız.

Eğitimde en büyük hata çocukların her istediğini yapmaktır. Özellikle çalışan ebeveynler çocuklarıyla ilgilenme noktasında kendilerini yetersiz gördüklerinden bu eksikliklerini onların her dediğini yaparak giderdiklerini düşünüyorlar halbuki böyle yapmakla farkında olmadan çocuklarına en büyük zararı veriyorlar. Eğer kızınızın her istediğini yaparsanız bu durum gittikçe doyumsuz bir hal alacak, isteklerinin sınırı olmayacaktır ve bunlar yerine getirilse dahi mutlu olmayacaktır. Çocuklar belli kuralları ve sınırları olan ortamlarda kendilerini daha güvende ve mutlu hissederler. Her istediklerini yapmalarına izin vererek onlara iyilik değil aslında çok büyük kötülük yapmış oluyoruz.

Kızınızın istediği bir şeyi yapmamanız gerektiğinde bunu güzelce izah ettikten sonra eğer çocuğunuz hala ağlıyorsa ve inatlaşıyorsa bırakın ağlasın, bunu sorun etmeyin, sabırlı olun, asla geri adım atmayın. İnanın zamanla bunlar bir iki sefer devam edecek ama kızınız sonuç alamadığını görünce bu davranışında belirli bir azalma görülecektir. Ancak dediğim gibi sizin davranışlarınız çok net olmalıdır. Şayet başta “hayır” dediğiniz bir şeye daha sonra “evet” derseniz çocuğunuz bunu size karşı sürekli kullanacaktır. Eğer böyle yaparsanız aynı zamanda kızınızın kafası karışacak büyüklerin de pek o kadar tutarlı olmadığı yolunda bir kanaate varacaktır. Kurallar daima geçerli olmalı çocuğun çevresinde onunla temasta olan her kişi de sizin belirlediğiniz doğrultuda hareket etmeliler.

Kızınız eğer her dışarı çıktığında veya her alışverişte sıkıntı çıkarıyorsa ve bunu da biliyorsanız alışverişe çıkmadan önce çocuğunuzla anlaşma yapabilirsiniz. Kızınıza “Birazdan evimizin ihtiyaçları için alışverişe çıkacağız ve bu alışverişte senin de kendin için bir adet alışveriş yapma hakkın var. Bu yüzden bu hakkını çok iyi değerlendir ve her gördüğünü hemen isteme. İyice düşün ve öyle karar ver!” gibi açıklamalar yaparak onun isteklerinin de önemli olduğunun ve sizin de onun isteklerine önem verdiğinizi hissettirerek gereksiz inatlaşmaların önünü önceden kesmiş olursunuz.

Kızınıza ceza vermek ve tehdit etmek gibi olumsuzluklar sadece inatlaşmasını arttırır. Özellikle fiziksel şiddet içeren cezalardan uzak durun, mutlaka ceza vermek zorunda kalırsanız sevdiği bir etkinlikten mahrum edebilirsiniz. Olabildiğince yaptığı olumlu davranışları takdir edin, onları ön plana çıkarın. Kızınıza karşı eşinizle ve varsa diğer aile bireyleriyle ortak tavır sergileyin bu çok önemli.

Hemen her şeyini eleştirmeyin, sürekli eleştiri yapılırsa bir müddet sonra hiçbir etkisi kalmayacaktır, ufak tefek şeyleri görmeyin ciddi olanları eleştirin dediğim gibi bunun yanında olumlu hiçbir davranışını atlamayın takdir ve teşvik edin.

Belli davranışlar bazı yaşlar için normaldir. Mesela iki yaşındaki çocuğun istediği alınmadı diye markette kendini yere atıp bir öfke nöbeti geçirmesi olağandır. Bunu gelişiminin normal bir parçası olarak kabul edebiliriz. Ancak benzer bir davranışı altı yaşındayken tekrarlıyorsa bir sorun var demektir. Ve bunun sebeplerinin mutlaka araştırılması ve ona göre çözüm üretilmesi gerekir. Tüm bunlara rağmen hala bir ilerleme göremiyorsanız mutlaka bir uzmandan yardım ve destek almanızı öneririm.

Allah yâr ve yardımcınız olsun…

Paylaşmak Güzeldir

Yorum Yapın