Eşimle Hiçbir Zaman Aile Olamadık (Soru)

SORU BANKASI | | 07 Aralık, 2010 | 18.231 kere okundu


SORU:

Merhaba,
4 yıllık evliyim. 2 yaşında bir kızım var. eşimle problemlerimiz daha evlendiğimizin üçüncü günü başladı. ”niye balayına gitmiyoruz, beni balayına bile götüremiyorsun” dediğimde boğazıma yapışıp beni dövmeye kalktı. daha gerdeğe bile girmemişken evliliğimin ilk günlerinde böyle bir tepkiyle karşılaşmam şok etti beni. çalışıyorum, 10 gün düğün iznim vardı. . 10 gün boyunca ailesinden başladık bütün akrabalarını el öpme muhabbetiyle gezdik.

eşimden mutlusu yoktu. eşimin iş saatleri düzensizdir, akşamları geç çıkar, hafta sonları tatili yoktur fakat bana evlenmeden önce iş saatlerimi düzene sokacağım, pazar günleri de izin kullanacağım diye söz vermişti. 4 yıldır hala pazar izin kullandığını görmedim, arada bir kullandıysa da aile ve akrabalarıyla vakit geçirmiştir.

evliliğimiz hep eşimin dışarıya , ailesine arkadaşlarına ve akrabalarına düşkünlüğünden dolayı kavgalarla geçmiştir. severek evleniyorsunuz bisürü hayaller kuruyorsunuz evlilik üzerine; sonunda kocanız yolda yürürken elinizi bile tutmayınca büyük hayal kırıklığına uğruyorsunuz. evlenmeden önce elimi tutmak için bin takla atıp peşimden koşan adam şimdi elimi tutmuyor. yalvarırdım karşında ağlardım ben seni çok seviyorum sana dokunmak istiyorum, insanın sevdiğinin elini tutması kadar normal bişi yok derdim yine tutmazdı. yolda yürürken benden 2 metre önde yürür, yanımda yürümez.

doğum gününde ona süpriz yapmak için haftalar öncesinden hazırlık yaptım, dışarıda güzel bir restorantta yemek ayarladım, yemek boyunca suratını astı bana söylemediğini bırakmadı, sonra havai fişekler eşliğinde sürpriz ayarladığım d. günü pastası geldi, garsonu dövecek diye korktum, yemeği ve pastayı boğazıma dize dize yedim, yinede mutlu görünmeye çalıştım sırf o mutlu olsun diye. . .

sonra hadi hadi diye diye erkenden eve geldik, kapıdan girer girmez;gündüzden onun işyerine sürpriz gönderdiğim hediyeyi ve çiçeği yere fırlattı. halbuki;uzaktan onu izledim hediyeyi çiçekçi verirken ağzı kulaklarında çiçeği aldı hediyesini açtı hatta ayakkabıları ayağına giyip denedi. . inanın sevgi öyle birşey ki; o an onun yüzündeki o gülümsemeyi gördüğümde bütün o haftalardım hazırlıklar yorgunluğumu unutmuştum. bunun gibi daha çok örnekler var beni hayal kırıklığına uğratan. benimle hiç vakit geçirmek istemez, sürekli eve misafir çağırır, o mutlu olsun diye de elimden geleni yapmaya çalışırdım, işe gittiğim halde.

eşim ailesine düşkündür. Herkes ailesini sever sayar. benim onun ailesini sık sık ziyaret etmemi ister, bütün özel günlerde aramam için bana baskı yapar, evliliğimizden ilk yıllarında o söylemeden ben zaten arar sorardım yapım gereği sıcak kanlı biri olduğum için ama benim aileme bayramdan bayrama gider, ve hiç arayıp sormaz, yolda yan yana bile yürümezdi babamla. ”sen benim ailemi neden aramıyorsun dediğimde, ben size gelin gelmedim sen bizim eve gelin geldin eşek gibi arayacaksın benim ailemi derdi”.

bütçemiz bir değildir. 4 yıldır söylerim karı kocanın parası ayrı olmaz, böyle evimizin bereketi olmaz, evlilik paylaşımdır diye hala öğretemedim.

bir eş olarak bütün görev ve sorumluluklarımı da yerine getirdim bu zamana kadar, yemeğinden, çamaşırından, ütüsünden yatak odasına kadar, ama eşimde evliliğe dair hiçbir saygı sevgi ve sorumluluk görmedim.

istemeden hamile kaldım, hamileliğimin ilk 3 ayı bana karşı iyiydi, sonra ki aylarım zehir oldu, kızım doğduktan sonrada devam etti. annesinin ismini koymadım diye bana etmediği küfür kalmadı. Bir davetim için kuaföre gideceğim diye beni apartmanın önünde dövecekti, daha 1 haftalık yeni doğum yapmıştım.

daha anlatsam çok örnekler var, 4 yıl değil benim ömrümden 40 yıl gitti.
aile danışmanına götürmeye çalıştım 2 gün gitti devam etmedi, kendim psikolağa devam ettim bugün o yüzden ayakta durabiliyorum, Allah razı olsun hocam çok yardımcı oldu bana.

ama ne yaptıysam olmadı tek taraflı çaba, fedakarlık, sevgi, saygı olmuyor. ailesiyle ve ailemle konuştum yardımcı olamadılar, hep sen idare et, sen alttan ol diyorlar başka bir şey yok. hep benden gidiyor bir şeyler.

eşimi artık sevmiyorum, boşanmak istiyorum, çocuğumla tehdit ediyor beni.
düşüncelerinizi saygıyla bekliyorum, uzattığım için kusura bakmayın. Teşekkürler…skrn / 30 10 2010

CEVAP:

Merhaba,

Gerçekten de evliliğiniz boyunca o kadar çok şey vermişsiniz ki eşiniz neredeyse hiçbir sorumluluğu almak istemeyecek kadar rahata alışmış. Sürekli siz onun üzerine düşüp biraz da taşıyamayacağı kadar ilgi göstermişsiniz. Her şey kararında güzeldir. Sizin beklenti ve ihtiyaçlarınızı da güzellikle dile getirip yapmasını sağlamak ona büyük sürprizler yapmaktan daha iyi olabilirdi. Çünkü erkek hanımını mutlu edebildikçe mutlu olur. Burada ise siz onu sürekli koruyup kollama, mutlu etme gibi tavır takınmışsınız anlaşıldığı kadarıyla.

Şu aşamada sizin kıymetinizi anlaması gerekiyor. Doğrudan ayrılmak yerine siz yokken nasıl olacak bir görmesini deneyebilirsiniz. Bir süre seyahate çıkın. Hem siz de kendinizi bir görün. Olaylara uzaktan bakın. Eşinize, ona sevgi sözcükleriyle başlayan, suçlamayan ama yaptığı hangi davranışın sizde hangi etkiyi, duyguyu uyandırdığını anlatan duygu yüklü etkili bir mektup yazın. Bir arada kalsanız bile bunun tehditle olması durumunda ne sizin ne onun ne de çocuğunuzun mutlu olamayacağını ifade edin.

Evlilikte çiftler mutlu ve huzurlu yaşayamıyorsa, ihtiyaçlarını gideremiyorsa, yuvanın sorumlulukları çok ağırlaşır. Kişiler buna rağmen aynı hatalarla yola devam ederse ruhsal sıkıntılar baş gösterir. Fakat sıkıntısız evlilik hayali boş bir hayaldir. Bilakis evlilikte en güzel faydalarda biri de eşlerin birbirlerini olgunlaştırmasıdır. Sıkıntı ve tartışmalara göğüs germeyi becerebilen eşler bu sorunlardan çok güçlenerek çıkarlar. Zorluklar fırsata dönüşür. Fakat bir taraf hiç sorumluluk sahibi değilse ve çok bencilse sıkıntıları aşmak için gerekli olan aile bilinci “biz” bilinci oturmamış olur. Eşler birbirlerine vücudunun diğer yarısı gözüyle baktığında “Onun üzülmesine dayanamaz. Ne yapar eder ortamı yumuşatır. Samimi sevgi bunu gerektirir.

Eşinizin yanında kıymetinizi yeniden oluşturabilmeniz ve iki cihan saadeti duasıyla…

Neslihan BEYHAN

Paylaşmak Güzeldir

4 Yorum

  1. Duygu diyor ki:

    Mrb bende esimle ayni sorunlari yasiyorum. Evlenmeden once 5 yillik bir iliskimiz vardi. Hersey cok mukemmeldi ko artik onunla evlenip o yataga beraber girip beraber cikmak istiyordum.ve sonunda evlendk. Evlenmedem once esim cok kiskancti okul arakadaslarimla dersle ilgili konusmamdan tutun giydigime gittigim yere kadar. Kardeslerimle bile disari ciktigimizda gunlerce kavgamiz devam ederdi. Ama evlendikten sonra kiskanclik bitti. Giydigime karismaz oldu kiminle konustuguma karismaz oldu. Diskoya bara gitmeme ses cikarmadi bunu siksik yaparim dedigimde tamam dedi. Aslinda bunlari yapmak isteidgim icin degil tepkisini olcmek icin ama bir turlu kiskanadi beni. Ustelik bir sac bandi taktigim icin benimle tartisan cocuk simdi kendisi beni giydirip makyaj yaptirmaya basladi. Neden boyle oldu hic anlamadim 3 yildir evliyiz bir kizimda var. Ve evlenmeden once o cok asiri kiskancken evlendikten sonra ben kiskanc oldum. Her yaptiginin altinda bisey aradim hicbir kizla konusmasina musade etmedim. Bana esini cok sikiyosun senden kacar dediler dinlemedim kimseyi cunku elimde degildi dozunu fazla arttirmistim. Ama kimse altinda yatan gercegi bilmedi. Esimin bana ilgisi yoktu hic yoktu. Birgun disari cikip yemek yemedik bir tatliciya gitmedik hep para gider dedi. Benimle sevismesi bile benim zorumla oluyordu. Bir kadin surekli kavgaylami kocasini koynuna alacak. Iste bana ilgisiz olunca hep kurdum kafamda acaba baskasi daha mi cekici geldi de beni arzulamadi. Hep tartistik evlendigimizin ilk haftasindan beri ayni sorunu yasadik bir zaman beni anladi doktora gitti psikologa gitti ama hic degismedim hep dediki sikintim cok borcum cok kafam doli icimden yapmak gelmiyo diye. Ama evlendigimizden beri borcunu hep ben odedim yeri geldi ben yetmedim annemden kardeslerimden aldim. Hep verdim ama birgun karsilik almadim maddi olarakta manevi olarakta. Surekli ben ona hediye alirdim. Esim 3.yilin sonunda bana bir terlik aldi onuda kafama firlatti. Hep param yok dedi oysaki ben kucuk seylerle mutlu olan biriydi. Manevi ir sozcuk bile beni cok mutlu ederdi ve bunu bilirdi sen hic bir kadin gibi degilsim cok sansliyim diye. Ama herkesin dedigi gibi hersey sadece laftaydi uygulamada birsey yoktu. En sonunda ailede isin icine girdi ben ailesiyle kustum konusmadim kizimin fotolarini bile atmadim. Cunku esik annesiyle benim aramdaki dengeyi kuramadi hep ben hataliydim hep ben sucluydum hep ben yanlis anlayan olurdum. Hicbir gun sicak bir cumle kurmadi esimin boyle yapmasi beni.ailesinden iyice soguttu. Ve en sonunda kiz kardeinin benim icin agza alinmayacaklar laflar etmesi beni cileden cikardi. O yuzden ailesini sik sik aramamasini istedim ama bu icinde yer etti. En ufak tartismada hep benim annemde uzuldu sende uzul. Bana el kaldirmaya basladi ve icim hic acimiyo hak ettigini dusunuyorum dedi. Bana ilgisizligi dahada artti. Sadece erkek oldugu icin ihtiyac duyunca gelip resmen bana tecavuz ederdi cunku boyle birliktelil istemiyordum. En sonunda benden sikildi onu bunalttigimi soyleyip evi terk etti. Cok yalvardim don dedim senin kucuk kizin var beni degil onu dusun gel dedim bunca seye ragmen seni kabul ediyorum dedim yok dedi donmedi bana bende bosanma davasi actim geldi imzaladi gitti. Ve hersey bitti. Ama simdi hala bana sacma sapan seyler yaziyo. Kimseyle olmamam icin beni sikistiriyo. Biriyle evlenirsem kizimi alirim senden diye tehdit ediyo. Suan psikolajom cok bozuk 3 hafta oldu ben bosanali bu saatten sonra bana ne yazabilirsiniz bilmiyorum. Cok uzun oldu kusura bakmayin

  2. nejla diyor ki:

    merhaba
    ben 3 senelik evliyim kızımız var 1 buçuk yaşında…eşim evliliğimizin ilk zamanları dışarı çıkarken elimi tutardı daha s amimiydik sfakat şimdiye bakıyorum dışarı çıktığımızda elimi tutmuyor hiç elini omzuma bile atmiyor gece olunca yataken arkasını dönerek yatıyor tamam insan uyuduktan sonra istediği yere döner normaldir ama daha yatmadan önce bunu yapmak vok ama çok agirima gidiyor….eşime iletişim pek kuramiyorum kavgacı bir karakter değilim ama o kavga tartışma ortamından uzaklasiyor sorunları çözmeden arada kaldırıyor…benim hissettiklerimin pek önemi yok…dışarı çıkıp bsy yapmak istiyorum onunla kabul etmiyor eğer canı isterse yapıyor bsyler i….herşey onun isteğine göre şekilleniyor….benim fikirlerim değersiz bu şekilde bir ömür düşünemiyorum….ve ne yapacagimi bilemiyorum beni sevdigini söylüyor ama.lafla olmuyor tavır davranışlar bunları bana hissettirmesi çok değerli olurdu ama olmadı….bende ilgisizliğe gelemeyen bu durumları hazmedemeyen biriyim sabrettim 2 senedir böyle ama daha uzun sure sabredilcek bir durum değil….ben değişmesini istemiyorum onu tanıdığım zaman böyle değildi ben eski haline dönmesini istiyorum çok değişti sanki 40 yıldır evli okdr salmış kendini….işi cl yorucu is biliorm ama tatil zamanlarida oyle değişmiyor tavırları….ben ufak şeylerle mutlu olabilen bir insanim bir tatlı sözü bile esirger oldu…bu durumda ne yapacagim lütfen yardım edin

  3. Hulfi diyor ki:

    Sa’di Şirâzi şöyle der: “Kusuru kendisine söylenmeyen adam ayıbını hüner sayar. “

  4. rukiye diyor ki:

    gerçekten hanımefendi çok sıkıntı yaşamış. Allah(c.c.) yardımcısı olsun. ben bekar biri olarak böyle şeyleri duyunca evlilikle ilgili korkularım artıyor. hanımefendi bence kocasına haddinden fazla değer vermiş. sevdiği için yapmış bunu. bundan sonrası için daha ıyı olur her şey umarım.

Yorum Yapın