İnsanlığımıza Bu Kan Nerden Damlıyor?

RESİM-YORUM | | 04 Haziran, 2010 | 1.874 kere okundu

Rahmet izleri teker teker silinirken arzdan, kıyıda köşede canlı etiketi yapıştırılmış birkaç ağaç son demlerini yaşarken, sema kan ağlamaya durmuştu sessiz ve derinden…

Tanıklık ettiklerinin sadece birer yanılsama olduğunu farkeden, “dünyanın kalbini dinleyen” birkaç bîhuş ise uzaklara, çok uzaklara, umarlıca kaçtılar artlarına bakmadan…

Geride şairin mısraları kaldı:
“Kulaklar sağır, gözler kör, yürekler mefluç mu / Pusmuş insanlığımıza bu kan nerden damlıyor?”

Paylaşmak Güzeldir

Yorum Yapın