Kızım Bana Sert Ve Saygısızca Davranıyor ):

SORU BANKASI | | 05 Eylül, 2013 | 15.329 kere okundu

02/12/1996 doğumlu bir kızım var. elimden gelenin en iyisini mannen madden yapmaya çalıştım. fakat beni her anneme gittiğimizde bana sert ve saygısızca davranıyor. Annannesinde başka kişilerin yanında da bunu yapıyor. Öyle ki, bu akşam beni iftar yaparken öyle kırdı ki ben masadan yemek yemeden kalktım ve bu onun hiç umurunda olmadı. Bunu bazen benim arkadaşlarım yanında da yapıyor. nasıl tavır koyacağımı bilmiyorum. Bana bu konuda yardımcı olabilir misiniz. Şimdiden teşekkürler. sevgi d.

Sevgi Hanım, kızınız 17 yaşında ve kanının delice aktığı, asiliğin zirve yaptığı bir dönem olan ergenlik sürecinin tam ortasında. Elbette bu süreç yetişme tarzından tutunda biyolojik yapıya kadar birçok değişkenden etkilenen herkeste farklı olmakla birlikte günümüz neslinde genelde zorlu geçen bir dönemdir.

Her şeyden önce kızınızın bu davranışlarının altında ergenlik döneminin izleri olduğunu bilin çünkü bu süreçte kızınız da­ha hassas, daha kırılgan, daha alıngan, özgürlüğe daha düş­kündür. Kendini tanıma, kişiliğini bulma çabasındadır. Kabul edilmek, önemsenmek, aranan bir kişi olmak istekleri ağır basar. Çocuk yerine konması, arkadaşlarının ya­nında eleştirilmesi, başka çocuklarla kıyaslanması, fikirleri­ne değer verilmemesi, tembellikle suçlanması, haklı isteklerinin yerine getirilmemesi en çok kızdığı ve anne baba ile çatışma­ya girdiği alanlardır. Problemlerini çatışma ile çöze­meyeceğini kavrayacak olgunluğa henüz ulaşmamıştır. Büyüdüğünü düşünür, ama kişiliğinde hala çocukluktan izler vardır.

Aslında yaş itibariyle kızınız ergenliğin son dönemine girmiş ve durulmaya başlamış olması gerekir ancak her bireyde bu yaş aralıkları farklı farklıdır eğer siz kızınızın içinde bulunduğu fırtınalı bir denizi andıran ergenlik süreci hakkında bilgi sahibi olmaya çalışır (ki bununla ilgili sitemizde yazılarımız yayınlandı onları inceleyebilirsiniz.), sabırlı ve anlayışlı olur, burada sunulan tavsiyelere uyarsanız inş. kızınızdaki olumlu değişimleri görecekseniz eğer her şeye rağmen kızınızda bir düzelme görmezseniz bir uzmandan destek almanızı öneririm.

Kızınıza karşı nasıl hareket edeceğinize gelirsek;

  • Kızınızı anlamaya çalışın, onu dinleyin, sorunlarına ilgi gösterin,
  • Kızınızın üzerine aşırı derecede gitmeyin, kendisine ve çevresine zarar vermeyeceği durumlar için baskı yapmayın,
  • Onunla iletişim kurarken emredici cümlelerden kaçının, çok fazla nasihat cümleleri kullanmayın, yapıcı cümleler kurmaya çalışın,
  • Onu sevdiğinizi sözlerinizle ifade ettiğiniz gibi davranışlarınızla gösterin, ne yaparsa yapsın her şeye rağmen sevildiğini hissetsin, ancak kırıldığınız zamanlar “Sen” değil ama “Ben” diliyle bunu ona ifade edin. Mesela “Seni çok seviyorum ama bugünkü davranışın beni çok kırdı.” gibi…
  • Kaç yaşında olurlarsa olsunlar evlatlarımız bizim çocuklarımız ama ona çocukmuş gibi davranmayın,
  • Kızınızın kendisini ifade etmesine izin verin, sizi rahatsız edici cümleler kursa bile sözünü kesmeyin sabırla dinleyin, söyleyeceklerinizi o sözlerini tamamladıktan sonra söyleyin,
  • Gitmek istemediği yerleri zorla gezdirmeyin, ziyaret etmek istemediği yerleri zorla ziyaret ettirmeyin,
  • Kızınızın sizin için ne kadar değerli ve özel olduğunu hissettirin,
  • Kızınızı kendi gençliğinizle veya arkadaşlarıyla kıyaslamayın,
  • Kızınızın yaptığı hataları sürekli yüzüne vurmayın, genellemeyin; her hatasını görmeyin olabildiğince olumlu özelliklerini ön plana çıkarın övün ve takdir edin.

Sevgi Hanım, yaşadığınız sıkıntılar elbette kolay değil ancak siz bir annesiniz ve zamanı geldiğinde Allah’ın izniyle mükâfatınızı fazlasıyla alacaksınız. Unutmayın ki gençlerin bu dönemde aileleri tarafından anlaşılmaya, dinlenmeye, affedilmeye çok fazla ihtiyaçları vardır. Bu nedenle kızınızın farklı ve zararlı yollara doğru gitmemesi için her durumda yanında olan ve onu seven bir ailesi olduğunu bilmesi çok ama çok önemlidir.

Mutluluklar dileriz.

Recep Murat/Eğitim Uzmanı

Paylaşmak Güzeldir

9 Yorum

  1. Gürsel diyor ki:

    İyi günler eğer bana cevap verirseniz çok minnettar olurum. Dipsiz kuyuda gibiyim kısaca anlatayım; Bir kızım var 31 yaşına girdi.istanbulda iyi bir işi güzel maaşı varken dört ay önce ben işi bırakıyorum Daha fazla dayanacak gücüm kalmadıdeyince gittik evi kapattık yanımıza getirdik.yıllarca yanlız yaşadı şimdi yanımızda. Bir erkek arkadaşı vardı ayrıldılar altı ay sonra okuldan normal arkadaşı iken(çocuk yıllardır kızıma ilgisi varmış ilk fırsatta kızımın kafasının en karışık olduğu zamanda ) ben hata edersin daha çok erken hata edersin dediğim halde dinlemedi sevgili olmuşlar epey sonra öğrendim hastalık derecesinde kıskanç meğer işinden istifa etmesini o istemiş. Hiçbir erkek arkadaşıyla görüşmesi ni,yazışmasını istemediği gibi çoğunu sildirdi benim kızım tek çocuk besin derece özgür büyümesine rağmen.koyulsuz şartsız herşeyi kabul etmesine rağmen sürekli kıskançlık telefonlarını karıştırmaktan kiminle yazmıştı kim aradı birkaç kez kızımla bunun sağlıklı bir ilişki olmadığını ilerde bizimle bile gorusturmeyecegini ( çünkü biz ona göre modern bir aileyiz) kızım ısrarla biz beraber yakınken sorunumuz olmuyor araya mesafe girince böyle oluyor diyordu her sefer. Fakat birgün kızımın arkadaşı durumun çok vahim olduğunu gittikleri cafede kızımı bağırıp çağırarak hakaretler ettiğini ve kızımın hiç sesini çıkarmadığını sindiğini söyleyince belki hiç yapmamak gerekeni yaptım ve çocuğa telefon açarak kızımdan uzak durmasını aksi takdirde savcılığa şikayet edeceğimi, birbirlerine uygun olmadıklarını söyledim çocuk korktumu noldu bilmiyorum birdaha aramıyacağına söz verdi ve aramadı fakat benim kızım iki gün önce benim telefonumu karıştırmış ( kayıt programı vardı) tüm konuşmaları silmeme rağmen geri yüklemiş herşeyi öğrenmiş. Benimle çok ağır konuştu benimle iş birliği yapan arkadaşını sildi. Ev üç gündür cenaze evi gibi iki gündür hastanelerdeyim tansiyon düşmüyor buna rağmen kılı kıpırtayıp bir şey sormadı. Aynı ev içinde böyle olmak öldürüyor beni.Ne yapmalıyım iletişim kurmak için uğraşmalımıyım oluruna mı bırakmalımıyım. Lütfen bana yardımcı olun.sabah benimle konuşman için olmemmi gerek dedim kalktı gitti beni asla affetmiyecek asla eskisi gibi güzel herşeyini paylaşan anne kız olamıyacağız. Gerçekten öleyim daha iyi

  2. Recep Murat diyor ki:

    Çiğdem Hanım,

    Yorumunuza (ve çok problemli) diyerek başlamışsınız muhtemelen yorumunuzun önceki ve önemli kısmı yanlışlıkla silinmiş olmalı…Elbette öncesinde yaşadığınız sorunla ilgili neler yazdınız bilemiyorum ama bu yazdığınız kısımda evladınızın küçük yaşlarda yaşadığı bazı olumsuz olayları dile getirip sorun çıkardığını belirtmişsiniz.

    Her ne kadar çoğumuz unutsak ve hatırlamasak da küçük yaşlarda yaşanan olumlu veya olumsuzluklar bizi ileri ki yaşamımızda etkiler. Sanırım evladınız geçmişte kendisini çok etkileyen durumlara maruz kalmış ve bunlarla şuan yüzleşmeye çalışıyor elbette bu durum sizler için kolay olmayacaktır.

    Bu süreci sabırla ve gittiğiniz psikoloğun da desteğiyle bu en güzel şekilde atlatacağınızı umuyorum.

    Rabbim kolaylıklar versin…

Yorum Yapın