Kızım Bana Sert Ve Saygısızca Davranıyor ):

SORU BANKASI | | 05 Eylül, 2013 | 8.871 kere okundu

02/12/1996 doğumlu bir kızım var. elimden gelenin en iyisini mannen madden yapmaya çalıştım. fakat beni her anneme gittiğimizde bana sert ve saygısızca davranıyor. Annannesinde başka kişilerin yanında da bunu yapıyor. Öyle ki, bu akşam beni iftar yaparken öyle kırdı ki ben masadan yemek yemeden kalktım ve bu onun hiç umurunda olmadı. Bunu bazen benim arkadaşlarım yanında da yapıyor. nasıl tavır koyacağımı bilmiyorum. Bana bu konuda yardımcı olabilir misiniz. Şimdiden teşekkürler. sevgi d.

Sevgi Hanım, kızınız 17 yaşında ve kanının delice aktığı, asiliğin zirve yaptığı bir dönem olan ergenlik sürecinin tam ortasında. Elbette bu süreç yetişme tarzından tutunda biyolojik yapıya kadar birçok değişkenden etkilenen herkeste farklı olmakla birlikte günümüz neslinde genelde zorlu geçen bir dönemdir.

Her şeyden önce kızınızın bu davranışlarının altında ergenlik döneminin izleri olduğunu bilin çünkü bu süreçte kızınız da­ha hassas, daha kırılgan, daha alıngan, özgürlüğe daha düş­kündür. Kendini tanıma, kişiliğini bulma çabasındadır. Kabul edilmek, önemsenmek, aranan bir kişi olmak istekleri ağır basar. Çocuk yerine konması, arkadaşlarının ya­nında eleştirilmesi, başka çocuklarla kıyaslanması, fikirleri­ne değer verilmemesi, tembellikle suçlanması, haklı isteklerinin yerine getirilmemesi en çok kızdığı ve anne baba ile çatışma­ya girdiği alanlardır. Problemlerini çatışma ile çöze­meyeceğini kavrayacak olgunluğa henüz ulaşmamıştır. Büyüdüğünü düşünür, ama kişiliğinde hala çocukluktan izler vardır.

Aslında yaş itibariyle kızınız ergenliğin son dönemine girmiş ve durulmaya başlamış olması gerekir ancak her bireyde bu yaş aralıkları farklı farklıdır eğer siz kızınızın içinde bulunduğu fırtınalı bir denizi andıran ergenlik süreci hakkında bilgi sahibi olmaya çalışır (ki bununla ilgili sitemizde yazılarımız yayınlandı onları inceleyebilirsiniz.), sabırlı ve anlayışlı olur, burada sunulan tavsiyelere uyarsanız inş. kızınızdaki olumlu değişimleri görecekseniz eğer her şeye rağmen kızınızda bir düzelme görmezseniz bir uzmandan destek almanızı öneririm.

Kızınıza karşı nasıl hareket edeceğinize gelirsek;

  • Kızınızı anlamaya çalışın, onu dinleyin, sorunlarına ilgi gösterin,
  • Kızınızın üzerine aşırı derecede gitmeyin, kendisine ve çevresine zarar vermeyeceği durumlar için baskı yapmayın,
  • Onunla iletişim kurarken emredici cümlelerden kaçının, çok fazla nasihat cümleleri kullanmayın, yapıcı cümleler kurmaya çalışın,
  • Onu sevdiğinizi sözlerinizle ifade ettiğiniz gibi davranışlarınızla gösterin, ne yaparsa yapsın her şeye rağmen sevildiğini hissetsin, ancak kırıldığınız zamanlar “Sen” değil ama “Ben” diliyle bunu ona ifade edin. Mesela “Seni çok seviyorum ama bugünkü davranışın beni çok kırdı.” gibi…
  • Kaç yaşında olurlarsa olsunlar evlatlarımız bizim çocuklarımız ama ona çocukmuş gibi davranmayın,
  • Kızınızın kendisini ifade etmesine izin verin, sizi rahatsız edici cümleler kursa bile sözünü kesmeyin sabırla dinleyin, söyleyeceklerinizi o sözlerini tamamladıktan sonra söyleyin,
  • Gitmek istemediği yerleri zorla gezdirmeyin, ziyaret etmek istemediği yerleri zorla ziyaret ettirmeyin,
  • Kızınızın sizin için ne kadar değerli ve özel olduğunu hissettirin,
  • Kızınızı kendi gençliğinizle veya arkadaşlarıyla kıyaslamayın,
  • Kızınızın yaptığı hataları sürekli yüzüne vurmayın, genellemeyin; her hatasını görmeyin olabildiğince olumlu özelliklerini ön plana çıkarın övün ve takdir edin.

Sevgi Hanım, yaşadığınız sıkıntılar elbette kolay değil ancak siz bir annesiniz ve zamanı geldiğinde Allah’ın izniyle mükâfatınızı fazlasıyla alacaksınız. Unutmayın ki gençlerin bu dönemde aileleri tarafından anlaşılmaya, dinlenmeye, affedilmeye çok fazla ihtiyaçları vardır. Bu nedenle kızınızın farklı ve zararlı yollara doğru gitmemesi için her durumda yanında olan ve onu seven bir ailesi olduğunu bilmesi çok ama çok önemlidir.

Mutluluklar dileriz.

Recep Murat/Eğitim Uzmanı

Paylaşmak Güzeldir

5 Yorum

  1. Cigdem diyor ki:

    ve çok problemli bu sıralar çocukluk dönemlerindeki sorunları dile getiriyor mesela babası na günün birinde op beni dediği halde babasının unutmuş olması sorunlar bunlar bide konuşmaya kalksan ağlıyor normalde konuşurken bağırıyor asilesiyor ve ben bir psikolog yardımı almasını istedim yarın randevumuz var.baska ne yapabilirim ltfn yardim

  2. hatice diyor ki:

    hayırlı gunler hocam 6yil önce eşimi kaybettim 21yasinda kizim ve 18 yaşında oglum var.maddi manevi herseylerini yapmaya calidiyorum ve akrabalarim ve cevrem taktir ediyor.lakin kizim cok yordu bu sene beni aşırı ilgisizim diye hergun beni ve kendini agliyarak üzdü.kardesini cok sevdigimi ilgikendigimi soyluyor aksine kardesi de cok duskun bana devamli kucaklasmak ister ve ben onu geri git ablan gormesin diye uzaklastiriyorum.ne yapmaliyimdilekçe lutfen… evin hem annesi hem babası olmak çok zor.birde ben kimseye muhtac olmak istemiyorum sadece Rabbimden istiyorum.bu yuzden iş aş derken yoruldum

  3. Elif diyor ki:

    İyi akşamlar Recep Bey.Benim 20 yaşında bi kız kardesim var. Kendisi liseye basladigindan beri devam eden bi ergenlik psikolojisi icinde. Ailesine surekli karsi geliyo. Onlarin bi dediklerini dinlemiyo. Ozellikle arkadaslariyla vakit gecirmeyi cok seviyor. Bu sebeple maddiyata dikkat etmiyo. Ayrica annemlerin ona gec vakitte eve gelme demelerine ragmen her zaman tamam diyerek yine onlarin istemedigi saatte geliyor. Eve gelince neden gec geliyosun sana bu saatte gelme demedik mi deyince de saatte bisey yok siz paronayaksiniz, trafik vardi, otobus gelmedi gibi kelimeler soyluyor. Babam cok sinirli bagirir cagirir ama annem kuserek tepki gosterir. Arayi duzelten hep ben olurum. Hic bir sekilde siddet uygulamaz ailem. Ortada hic bir neden yokken bagirarak ve kalp kirici konusur. Genellikle telefonuyla ugrasir, cok nasir sohbet eder. Ailemden para istediginde ya da bi tartisma sonunda o gun disari cikarken ” bi daha eve gelmiyorum bana mesaj filan da atma abla ” diye konusma yapar ceker gider. Ama aksam geri gelir. Hayatinda bi sevgilisi yok. Bunu cok kafasina takiyor farkindayim. Evden ozel hayatla ilgili konulari bi tek benle konusur. Ama kalbimi de cok kirar. Bugun yine gec geldi ve duzgunce ” neden bu saatte geldin eve ” diye sorunca off cok ustune dusuyosunuz umrumda degilsiniz sus sesini duymak istemiyorum dedi. Cok uzuluyoruz ailecek. Lutfen yazima yardimci bi cevap verirseniz cok mutlu olurum. Simdiden Allah razi olsun.

  4. Recep Murat diyor ki:

    Metin Bey, günümüzde birçok aile benzer sıkıntılar yaşıyor. Tabii bu sıkıntıların yaşanmasında her ailede farklı sebepler olabilir. Bu sıkıntılara kesin çözüm bulabilmek için bunların altında yatan sebep/sebepleri bulmak ona göre çözüm üretmek gerekir. Verdiğiniz bilgiler yetersiz olduğundan size özel bir tavsiye de bulunmak oldukça zor o nedenle ancak size genel tavsiyelerde bulunabilirim.
    Metin Bey, bence ilk yapmanız gereken (ki açıkça yazınızda itiraf etmişsiniz “karşılıklı birbirimizi çok üzdük” diye burada kızınızla aranızın bozulmasında kendinizin de hatanızın olduğunu kabul ediyorsunuz) kızınıza karşı yaptığınız hataları düzeltip telafi yoluna gitmek olmalıdır. Yani öncelikle bir ebeveyn olarak biz kendimizi düzeltelim sonuçta evlatlarımız bizi örnek alıyor ona güzel örnek olalım ki ondan da hatalarını düzeltmesini isteyebilelim.
    Kızınız kaç yaşında, hangi gelişim çağında bilemiyorum ama ergenlik yıllarında olduğunu sanıyorum o nedenle bu yazımızdaki tavsiyelerimizi de dikkate alarak hareket ederseniz aranızın bozulmasını önleyebilir hatta tam tersine mükemmel anlaşan baba-kız ilişkisine döndürebilirsiniz.
    Çocuklarımızın dikkat dağınıklığının ve şımarıklığının temel sebeplerinden biri bizim onlara karşı davranışlarımızdır. Aslında küçük yaşlardan itibaren ebeveynler farkında olmadan çok çeşitli oyuncaklarla, objelerle, aynı anda hem tv seyretmesine hem de türlü oyuncaklarla oynamasına izin vererek, bazen işimiz olduğunda o an geçici olarak önüne türlü oyuncaklar sererek baktık olmadı tvyi açarak o da olmadı bilgisayarla hatta cep telefonlarıyla oyalayarak dikkatini dağıtıyoruz. Veya ağlıyor diye hemen ağlamasını kesmesi için hiç olmadık şeylerle bazen dikkatini dağıtmayı ona biz öğretiyoruz tabii hiç farkında olmadan. Elbette bunları yapmamız gereken zamanlar olabilir ama en ufak şeylerde bile bunlara başvuruyor olmamız çocuğumuz büyüdüğünde maalesef karşımıza dikkat dağınıklığı olarak çıkıveriyor.
    Dikkat dağınıklığında olduğu gibi şımarıklıkta çocuklarda genelde ebeveynlerin hareketleriyle yerleşen bir şeydir; belli yaşlardan itibaren aman çocuktur deyip geçiştirdiğimiz birçok olumsuz davranış çocukta yerleşiyor ve çocuğumuz büyüdükçe bu davranışlar elbette bizi rahatsız etmeye başlıyor. Eğer zamanında çocuğumuzu yetiştirirken olumsuz davranışlarında aman çocuktur deyip geçiştirmeseydik hatta gülüp tekrar aynı şeyi yapmasına izin vermeseydik o an ki gelişim çağına göre onu uyarsaydık ve güzel davranışlarını ödüllendirip onların üzerine yoğunlaşsaydık muhtemelen böyle sıkıntılarla karşı karşıya kalmayacaktık.
    Metin Bey, kısaca evladımızı biz yetiştiriyoruz eksiğiyle gediğiyle, doğrusuyla yanlışıyla o evlat bizim yetiştirmemiz neticesinde bu günlere geldi eğer hoşumuza gitmeyen bir durum varsa öncelikle hatayı çocuğumuzda değil kendimizde aramalıyız. Ki siz bu konuda zaten kendi hatalarınızın olduğunu da fark etmişsiniz ne güzel.
    Metin Bey, dikkat dağınıklığı ve şımarıklıkla ilgili benzer sorular soran okuyucularımıza yazdığımız diğer cevaplarımızı da okuyabilir oradaki tavsiyeleri uygulayabilirsiniz eğer sıkıntınız ciddi boyutlardaysa mutlaka bir uzmandan destek almanızı tavsiye ederim…
    Rabbim kızınızla aranızdaki muhabbetinizi artırsın…

  5. metin diyor ki:

    kızımla aramız günden güne bozuluyor. dikkat dağınıklığı var ve çok şımarık. karşılıklı birbirimizi çok üzdük tekrar düzelmemiz için lüütfen yol gösterin.

Yorum Yapın