Sinirliyim, Agresifim Çünkü İKİ Yaşındayım

ANNE-BABA OKULU, ÇOCUK EĞİTİMİ | | 02 Ekim, 2011 | 23.329 kere okundu

Sinirliyim, Agresifim Çünkü İKİ Yaşındayım: Çocuklarda İki Yaş Sendromu
Çocuklar anne-babasının gözü önünde bir çiçek gibi büyür. Onun her haline şahit olur anne-babalar. En küçük bir gelişmesi dahi mutluluk sebebidir. Anne veya baba demesi ya da anlamsız agu’lar… Hepsi onlara mutluluk iksiri etkisi yapar. Emeklemesi, diş çıkarması, düşe kalka yürümesi, yemek yemesi, oyun oynaması… Kısaca tüm olumlu gelişimleri anne baba için sevinçlerin en güzelidir.

Anne babalar çocuklarında hep olumlu gelişmeler görmek isterler. Olumsuzluluklarla karşılaşmak istemezler. Ancak gelişim sürecinde çocuklarının olumlu gelişmeleri ile karşılaşacakları gibi hoşlarına gitmeyen, kendilerini üzen durumlarla da karşılaşabileceklerini unutmamalılar. Bu sebeple çocuk gelişimi ve eğitimi ile ilgili ön bilgi edinmeleri anne baba için problemleri kolay aşmada ve çocuklarını doğru yönlendirmede hayati öneme sahiptir.

Yumurcak Kendinin ve Çevresinin Farkına Varmaya Başlıyor

Çocuklar, bir yaşını doldurup ikinci yaşlarınna girdiklerinde çevrelerinde gördükleri olayların, hareketlerin ve davranışların daha çok farkına varır. Anneye bağımlılıkla geçen ilk dönemin ardından iki yaştan sonra ‘Ben’ kimliği bu dönemde daha belirgin hale gelmeye başlar. Çocuk kendi kendine bir şeyler yapmaya çalışır. Yeni keşifler onun dikkatini daha çok çeker.

Bağımsızlığını ve davranışlarını düşe kalka test eder. Engellendiği zaman inatçı ve agresif tavırları özerklik çağı dediğimiz iki yaş döneminde anne baba tarafından daha sık gözlemlenir. Bu dönemde yaşanan sıkıntılar için bir isim dahi konmuştur: İki yaş sendromu.

Peki, her anne baba bu dönemi yaşar mı? Evet. Hemen her çocukta gözlenir bu durum. Çoğunlukla anne babalar çocuklarının davranışlarındaki bu değişimi görünce paniğe kapılır. Ne yapacağını bilemez. Bir terslik olduğunu düşünürler önce.

Eğer anne baba bilinçli ise yaşadığı süreçte rotasını bilen bir kaptan gibi hırçın dalgalarla boğuşmadan bu durağı atlatır. Çocuğun psikolojisi de bu dönemde olumsuz etkilenmez. Fakat çocuk gelişimi ve eğitimi hakkında bilgi birikimleri yeterli değilse anne, baba ve çocuğu zor bir dönem bekliyordur.

Hala Bebek Olduklarını Unutmayın

İki yaş döneminde anne-babanın gözünde çocuk artık bazı şeyleri anlayacak yaşa gelmiştir. Tuvalet eğitimi, söz dinlemesi, yemek yerken üzerine dökmemesi, dikkatli olması gibi daha pek çok şeyi anne baba çocuklarında görmeyi ister ve çoğulukla da baskıcı bir tavrı benimserler. Çocuğun üzerine çok yüklenirler. Tabii çocuk da kendi istediklerinin olması için biraz inatçı tavırlar sergilemeye başlar. Böylece mücadele bir anlamda başlamış olur.

Yapma, hayır, yavrum… sesleri bu dönemde daha sık havada uçuşur. Çocuk bütün bu sözlere bir anlam veremez. Anlamaz da zaten. Engellendiği zaman ağlar, bağırır, snirlenir. Onun kendi kafasında ulaşmak istediği bir hedef vardır. O yapacağı o şeye odaklanmıştır. Anne yapma der, akıllı yumurcak yapmak istediği şeye ulaşmak için fırsat kollar ve ilk fırsatta da amacına ulaşır. Çünkü yeni şeyler ona daha cazip gelir. Bir anlamda hayatındaki monotonluktan kurtulma mücadelesi verir küçük afacanlar.

Sürekli anne babadan bir şeyler ister. Her dakika bir şeyler yapmaya çalışır. Çekmecelere çıkar, kitapları döker, dolapları boşaltır, bir şey yapması istendiğinde yapmaz vs. Ayrıca engellenmeye tahammülü de yoktur. İnatçılık bu dönemde had safhada olur.

Elbise beğenmez, anne babanın seçtiği elbiseleri değil de kendi seçtiklerini giymek ister. Örneğin misafirliğe gidilicektir ama çocuk tavşanlı yatak kıyafetini giymek ister. Anne baba ne söylese de çocuğu o elbiseden vazgeçiremezler. Zorla başka elbise giydirmeye kalktıklarında çocuk dayak yeme pahasında da olsa kendi istediğinin olmasını ister.

Anne babanın ve çocuğun yapısına bağlı olarak bu dönem kısa süreceği gibi uzun da sürebilir. Bazı aileler 7-8 yaşlarına kadar bu sendromu yaşadıklarını söylerler. Ama genelde kısa bir zamanı kapsamaktadır.

Bu Dönem Çocuklarının Tavırlarından Bazı Örnekler

Her şeyi kendi başlarına yapmak isterler bu yaş çocukları. Tek başına yürümek, yardımsız merdiven çıkmak, yemeği kendi başına yemek, ayakkabılarını, elbisesini kendisi giymek, babası geldiğinde kapıyı kendisi açmak, kapıyı kilitlemek, beğendiği çizgi filimleri tekrar takrar izlemek, yeni keşfettiği bir hareketi sürekli tekrarlamak, …Kısacası “Artık ben büyüdüm sizler gibi ben de herşeyi kendim yapmak istiyrum”, mesajını vermek ister bu yaş çocukları.

Bu yaş çocuklarının kullandığı en etkili silah ağlamaktır. Örneğin istediği bir şey yerine gelmediğinde küçük yumurcak önce olması için ısrar eder. İsteği hala yerine gelmediyse ağlamaya başlar. Önce hafif bir tempo. Etrafını da bir yandan izler. Eğer kendi isteğinin yerine gelmesi için bir hareket görmezse ağlamasının dozunu artırır. Olmadı etrafı dağıtır, kapılara vurur ve daha bunun gibi pekçok agresif davranışlar gösterir.

Anne babaya öneriler

  • Bu dönem normal bir süreçtir. Bunu unutmayın. Her aile bunu farklı şiddette ve şekillerde yaşar.
  • Kendini keşfetmeye ve sınırlarını genişletmeye çalıştığı özerklik döneminde anne babaların çocuklarına karşı daha sabırlı olmaları gerekir.
  • Anne babanın ebeveyn olarak tutum birliği içinde olmaları çocuğun psikolojisi ve gelişimi açısından önemlidir. Ebeveynden birinin sert ve kaba davranması bütün emekleri boşa çıkarabilir.
  • Çocuğun istekleri alternatifler göstermek suretiyle başka şeylere yönlendirilebilir. Dikkati dağıtılabilir.
  • Çocukla iletişimin onur kırıcı olmamasına özen göstermelidir. Şefkat, merhamet prensibi asla gözardı edilmemelidir. Kırıcı ve kaba davranışlardan kaçınmalıdır. Böyle bir tepki çocukta ağlama ve sinir krizlerine sebep olabilir. Ayrıca çocuğun şahsiyeti yıpranır.
  • Yapması istenilen veya yapmaması gereken bir davranışı ön konuşma/ön bilgilendirme yaparak çocuğa bilinç kazandırılabilir. Böylece çocuğun tepkilerinin dozu düşürülebilir.
  • Anne baba çocuğa asla inatlaşma izlenimi vercek davranışlarda bulunmamalıdır.
  • Çocuğu anlamaya çalışmak önemli bir adımdır. Bunun için de çocuğu güzelce dinlemeyi bilmelidir.
  • Çocuk yanlış bir şey yaptığında ona nedenini sormak ya da yapacağı davranışların sonuçları hakkında çocuğu bilinçlendirmek olumlu sonuçlar doğurur.
  • Hayır, yapma, düşersin, kırarsın… ifadelerinin anne baba tarafından çok kullanılmaması yerinde olur. Böylece istenilmeyen davranışın daha kısa zamanda sönmesine yardımcı olunur.
  • Çocuğun ağlaması, etrafı dağıtması, yerlerde yuvarlanması vb. gibi davranışlarına  anne babanın tepkisiz kalması, görmezden gelmesi, önemsememesi çocuğun normale dönmesinde olumlu katkı sağlar.
  • Bazı şeylere göz yumularak çocuğun deneme yanılma yoluyla öğrenmesi sağlanabilir.
  • Çocuğu hikayelerler ve oyunlarla yönlendirmek etkili bir adımdır. Anne baba, güzel davranışları hikaye ve oyunlarlar sayesinde  daha çabuk kazandırabilir.

Her ne olursa olsun ne kadar sürerse sürsün sevgi, şefkat, merhamet ve dengeli yaklaşımı elden bırakmamalıdır.

Not: İki yaş sendromu dediğimiz bu dönemde yaşadıklarınızı bizimle paylaşmaya ne dersiniz?

Paylaşmak Güzeldir

26 Yorum

  1. selim gödek diyor ki:

    merhaba, benimde küçük bir cadım var 2 yaşında ve yazılan her konuda neredeyse birebir örtüşme sağlıyor hareketleri. bizde bir çok aile gibi yer yer aşırı kızıp cezalandırıyoruz. benim merak ettiğim şey en çok uyku konusunda sıkıntı yaşıyoruz gece 2 lere 3 lere kadar uyumuyor. bizde zorluyoruz uyuması adına. bu konuda onu zorlamazsak bu kalıcı bir uyku problemine dönüşür mü? birde iş gereği erken yatmamız gerekiyor ancak o bunu istemiyorum bu konuda bir çözüm yolu var mıdır?

  2. Özlem diyor ki:

    Benim kizim 26 aylik herseye ağlar oldu her istediği olan biri dışarıda arkadaşları berra dese yuksek sesle o ağlıyor ben düşerse gel dediğimde bile agliyor bu 2 yaş sendromu mu oluyor gercekten cok canim sıkılıyor onun bu durumuna icine kapali oldu iyicene yardima ihtiyacim var

  3. elif diyor ki:

    merhaba arkadaşlar benim kızım tam 2 yaşında ve yaşıtları ile geçinemiyor yok yere vuruyor çocuklara uzun süredir var götürdüğüm oyun alanlarında anneler çocuklarını uzaktan oturarak izlerken ben dibinden ayrılamıyorum yoksa önüne geçene vuruyor her ailede anlayışlı değil tepkide verebiliyorlar ne yapcam bilmiyorum sosyalleştirmeye çalışıyorum sık gezmelere gidiyoruz parklara falan alışır belki diye ama alışmıyor çok tedirginim.utnıyorum bu durumdan insan mahcupda oluyor nasıl atlatırım bilmiyorumo vurdukca elbet buna da vuran birileri çıkarsa belki yapmaz.

  4. hülya diyor ki:

    allah hepimizin yardımcısı olsun oğlum 26 aylık ve çok agresif ısırma ve vurma huyu başladı bir türlü önüne geçemiyorum eline ne geçerse fırlatıyor ne yapacağımı bilemiyorum olumlu yaklaşıp dikkatini dağıtmaya çalışıyorum ama unutmuyor tekrar aynı şeyleri yamaya başlıyor artık dayanamıyorum dediğim çok oluyor ne yapmalıyım bilemiyorum

  5. Ayşe diyor ki:

    Merhaba arkadaslar,Allah tüm ebeveynlerin yardımcısı olsun. benim 2 yaşında ve 3 yaşında iki kızım var buyuk kızım komusumuzun kızı ıle oynamaya basladıktan sonra bagırmaya o kız ıle kavga etmeye kafasına oyuncak atmaya kadar ileri seviyede olumsuzluklar yaşamaya başladı. Ev içinde de inatlaşmalar isteklerinin yapılmaması halınde sinirlenmesi hatta aynanın onune gecınce kendısıne bagırıyor aynaya vuruyor bızı ıtıyor, vuruyor. Kardeşi ile oynarken kavga etmeye başladılar birbirlerini isiriyor vuruyorlar. Cocugumla herzaman konuşmaya çalışıyorum fakat o kadar cok aglıyorkı aynı sorunu anlatmamıza ragmen tekrar yaşıyoruz. Hatta bır sorun oldugunda bagzen konusmaya calıstıgımızda yuzumuze bakmayıp baska seyler ile mesgul oluyor bızı dınlemek ıstemıyor. Bagzen sinirime hakım olamayıp bagrıyorum, şımdı oda bagırmaya basladı önce bagırıyor istedigının neden olmadıgını ona anlatmaya calısırken bagırmaya baslıyor dınlemek ıstemıyor. Bu konuda ne yapabılırım, ne tavsiye edersiniz.

Yorum Yapın