Sinirliyim, Agresifim Çünkü İKİ Yaşındayım

ANNE-BABA OKULU, ÇOCUK EĞİTİMİ | | 02 Ekim, 2011 | 30.515 kere okundu

Sinirliyim, Agresifim Çünkü İKİ Yaşındayım: Çocuklarda İki Yaş Sendromu
Çocuklar anne-babasının gözü önünde bir çiçek gibi büyür. Onun her haline şahit olur anne-babalar. En küçük bir gelişmesi dahi mutluluk sebebidir. Anne veya baba demesi ya da anlamsız agu’lar… Hepsi onlara mutluluk iksiri etkisi yapar. Emeklemesi, diş çıkarması, düşe kalka yürümesi, yemek yemesi, oyun oynaması… Kısaca tüm olumlu gelişimleri anne baba için sevinçlerin en güzelidir.

Anne babalar çocuklarında hep olumlu gelişmeler görmek isterler. Olumsuzluluklarla karşılaşmak istemezler. Ancak gelişim sürecinde çocuklarının olumlu gelişmeleri ile karşılaşacakları gibi hoşlarına gitmeyen, kendilerini üzen durumlarla da karşılaşabileceklerini unutmamalılar. Bu sebeple çocuk gelişimi ve eğitimi ile ilgili ön bilgi edinmeleri anne baba için problemleri kolay aşmada ve çocuklarını doğru yönlendirmede hayati öneme sahiptir.

Yumurcak Kendinin ve Çevresinin Farkına Varmaya Başlıyor

Çocuklar, bir yaşını doldurup ikinci yaşlarınna girdiklerinde çevrelerinde gördükleri olayların, hareketlerin ve davranışların daha çok farkına varır. Anneye bağımlılıkla geçen ilk dönemin ardından iki yaştan sonra ‘Ben’ kimliği bu dönemde daha belirgin hale gelmeye başlar. Çocuk kendi kendine bir şeyler yapmaya çalışır. Yeni keşifler onun dikkatini daha çok çeker.

Bağımsızlığını ve davranışlarını düşe kalka test eder. Engellendiği zaman inatçı ve agresif tavırları özerklik çağı dediğimiz iki yaş döneminde anne baba tarafından daha sık gözlemlenir. Bu dönemde yaşanan sıkıntılar için bir isim dahi konmuştur: İki yaş sendromu.

Peki, her anne baba bu dönemi yaşar mı? Evet. Hemen her çocukta gözlenir bu durum. Çoğunlukla anne babalar çocuklarının davranışlarındaki bu değişimi görünce paniğe kapılır. Ne yapacağını bilemez. Bir terslik olduğunu düşünürler önce.

Eğer anne baba bilinçli ise yaşadığı süreçte rotasını bilen bir kaptan gibi hırçın dalgalarla boğuşmadan bu durağı atlatır. Çocuğun psikolojisi de bu dönemde olumsuz etkilenmez. Fakat çocuk gelişimi ve eğitimi hakkında bilgi birikimleri yeterli değilse anne, baba ve çocuğu zor bir dönem bekliyordur.

Hala Bebek Olduklarını Unutmayın

İki yaş döneminde anne-babanın gözünde çocuk artık bazı şeyleri anlayacak yaşa gelmiştir. Tuvalet eğitimi, söz dinlemesi, yemek yerken üzerine dökmemesi, dikkatli olması gibi daha pek çok şeyi anne baba çocuklarında görmeyi ister ve çoğulukla da baskıcı bir tavrı benimserler. Çocuğun üzerine çok yüklenirler. Tabii çocuk da kendi istediklerinin olması için biraz inatçı tavırlar sergilemeye başlar. Böylece mücadele bir anlamda başlamış olur.

Yapma, hayır, yavrum… sesleri bu dönemde daha sık havada uçuşur. Çocuk bütün bu sözlere bir anlam veremez. Anlamaz da zaten. Engellendiği zaman ağlar, bağırır, snirlenir. Onun kendi kafasında ulaşmak istediği bir hedef vardır. O yapacağı o şeye odaklanmıştır. Anne yapma der, akıllı yumurcak yapmak istediği şeye ulaşmak için fırsat kollar ve ilk fırsatta da amacına ulaşır. Çünkü yeni şeyler ona daha cazip gelir. Bir anlamda hayatındaki monotonluktan kurtulma mücadelesi verir küçük afacanlar.

Sürekli anne babadan bir şeyler ister. Her dakika bir şeyler yapmaya çalışır. Çekmecelere çıkar, kitapları döker, dolapları boşaltır, bir şey yapması istendiğinde yapmaz vs. Ayrıca engellenmeye tahammülü de yoktur. İnatçılık bu dönemde had safhada olur.

Elbise beğenmez, anne babanın seçtiği elbiseleri değil de kendi seçtiklerini giymek ister. Örneğin misafirliğe gidilicektir ama çocuk tavşanlı yatak kıyafetini giymek ister. Anne baba ne söylese de çocuğu o elbiseden vazgeçiremezler. Zorla başka elbise giydirmeye kalktıklarında çocuk dayak yeme pahasında da olsa kendi istediğinin olmasını ister.

Anne babanın ve çocuğun yapısına bağlı olarak bu dönem kısa süreceği gibi uzun da sürebilir. Bazı aileler 7-8 yaşlarına kadar bu sendromu yaşadıklarını söylerler. Ama genelde kısa bir zamanı kapsamaktadır.

Bu Dönem Çocuklarının Tavırlarından Bazı Örnekler

Her şeyi kendi başlarına yapmak isterler bu yaş çocukları. Tek başına yürümek, yardımsız merdiven çıkmak, yemeği kendi başına yemek, ayakkabılarını, elbisesini kendisi giymek, babası geldiğinde kapıyı kendisi açmak, kapıyı kilitlemek, beğendiği çizgi filimleri tekrar takrar izlemek, yeni keşfettiği bir hareketi sürekli tekrarlamak, …Kısacası “Artık ben büyüdüm sizler gibi ben de herşeyi kendim yapmak istiyrum”, mesajını vermek ister bu yaş çocukları.

Bu yaş çocuklarının kullandığı en etkili silah ağlamaktır. Örneğin istediği bir şey yerine gelmediğinde küçük yumurcak önce olması için ısrar eder. İsteği hala yerine gelmediyse ağlamaya başlar. Önce hafif bir tempo. Etrafını da bir yandan izler. Eğer kendi isteğinin yerine gelmesi için bir hareket görmezse ağlamasının dozunu artırır. Olmadı etrafı dağıtır, kapılara vurur ve daha bunun gibi pekçok agresif davranışlar gösterir.

Anne babaya öneriler

  • Bu dönem normal bir süreçtir. Bunu unutmayın. Her aile bunu farklı şiddette ve şekillerde yaşar.
  • Kendini keşfetmeye ve sınırlarını genişletmeye çalıştığı özerklik döneminde anne babaların çocuklarına karşı daha sabırlı olmaları gerekir.
  • Anne babanın ebeveyn olarak tutum birliği içinde olmaları çocuğun psikolojisi ve gelişimi açısından önemlidir. Ebeveynden birinin sert ve kaba davranması bütün emekleri boşa çıkarabilir.
  • Çocuğun istekleri alternatifler göstermek suretiyle başka şeylere yönlendirilebilir. Dikkati dağıtılabilir.
  • Çocukla iletişimin onur kırıcı olmamasına özen göstermelidir. Şefkat, merhamet prensibi asla gözardı edilmemelidir. Kırıcı ve kaba davranışlardan kaçınmalıdır. Böyle bir tepki çocukta ağlama ve sinir krizlerine sebep olabilir. Ayrıca çocuğun şahsiyeti yıpranır.
  • Yapması istenilen veya yapmaması gereken bir davranışı ön konuşma/ön bilgilendirme yaparak çocuğa bilinç kazandırılabilir. Böylece çocuğun tepkilerinin dozu düşürülebilir.
  • Anne baba çocuğa asla inatlaşma izlenimi vercek davranışlarda bulunmamalıdır.
  • Çocuğu anlamaya çalışmak önemli bir adımdır. Bunun için de çocuğu güzelce dinlemeyi bilmelidir.
  • Çocuk yanlış bir şey yaptığında ona nedenini sormak ya da yapacağı davranışların sonuçları hakkında çocuğu bilinçlendirmek olumlu sonuçlar doğurur.
  • Hayır, yapma, düşersin, kırarsın… ifadelerinin anne baba tarafından çok kullanılmaması yerinde olur. Böylece istenilmeyen davranışın daha kısa zamanda sönmesine yardımcı olunur.
  • Çocuğun ağlaması, etrafı dağıtması, yerlerde yuvarlanması vb. gibi davranışlarına  anne babanın tepkisiz kalması, görmezden gelmesi, önemsememesi çocuğun normale dönmesinde olumlu katkı sağlar.
  • Bazı şeylere göz yumularak çocuğun deneme yanılma yoluyla öğrenmesi sağlanabilir.
  • Çocuğu hikayelerler ve oyunlarla yönlendirmek etkili bir adımdır. Anne baba, güzel davranışları hikaye ve oyunlarlar sayesinde  daha çabuk kazandırabilir.

Her ne olursa olsun ne kadar sürerse sürsün sevgi, şefkat, merhamet ve dengeli yaklaşımı elden bırakmamalıdır.

Not: İki yaş sendromu dediğimiz bu dönemde yaşadıklarınızı bizimle paylaşmaya ne dersiniz?

Paylaşmak Güzeldir

28 Yorum

  1. seçil diyor ki:

    benim çocuğum 32 aylık.Çalşıtığım için gündüzleri babaanne ve bakıcımız çocuğumla birlikte. ben olmadığım zaman sakin ve huzurlu. ben eve geldiğimde hırçınlaşıyor. devamlı kensdiyle ilgilenmememi istiyor. İlgileniyorum ama yine hırçınlılığı devam ediyor. istediğini yapmadığım zaman daha kötü oluyor. kafasını duvara vurup ağlıyor. Bazen krize giriyor. Ne yapacağımı bilemiyorum. hep yanında olmamı istiyor. çalışmam gerekli diyorum. Karşılıklı konuşuyorum anlatmaya çalışıyorum, tamam diyor. Ama yinede işe gidip geldiğimde yine aynı hareketleri sergiliyor.Nasıl bir yol izlemem gerektiğini bilemiyorum. Lütfen bana yardımcı olabilirmisiniz. özellikle kafasını duvara vurmasını nasıl engelleye bilirim. dikkatini başka yöne çekmek istiyorum biraz sakinleşiyor ama kısa süre sonra unutmuyor tekrar devam ediyor.

  2. fatma diyor ki:

    Benim oğlum 34 aylık kızım 8yaşında aradaki yaş farkı diyolar ama işin içinden çıkamıyorum sürekli kavga gürültü oğlum her gün biraz daha hırçınlaşıyor.Ablasının ona yaptığı olumsuz ne varsa üstüne koyarak bize aktarıyor çok yoruldum abla,yemek yemez,söver, döver,paylaşımsız kardeşinin canı ne kadar yanarsa yansın önemsemez ve oğlumda kızımın yaptığı bu davranışların daha fazlasını sergiliyorve bütün bunlar yetmezmiş gibi benim yaşadığım sağlık problemleri artık dayanılır gibi değil ailece psikoloğa gitmeyi düşünüyorum lütfen önerebileceğiniz seçenekleri söylerseniz çok mutlu olucam ne yapabilirim(babada ilgisiz çocuklara)

  3. admin diyor ki:

    İki yaşın getirdiği değişimlere artı olarak atlattığı ciddi rahatsızlığın olumsuz tesirlerinin de olduğunu düşünüyoruz. Telaşa kapılmanıza gerek yok. Zamanla herşey düzelecektir. Bu dönemde çok sabırlı ve açıklayıcı olmanız önemlidir. Gerektiğinde uzman yardımı almayı da ihmal etmeyin. Sitemizdeki konu ile alakalı diğer yazıları okumanızı öneririz. http://www.ailedanismanim.com/?p=920

  4. arzu diyor ki:

    herkese slm.benim oğlum 27 aylık ve bundan bir buçuk ay kadar önce beyin kanaması ameliyatı oldu kafa tası ile zar arassında kanama olmuş.bundan dolayı ameliyat oldu.tıptaki adı subtral hematom.durumu şimdi iyi fakat ameliyat sonrası aşırı huzursuz ve ağlayan bir çocuk oldu.kardeşine şiddet uyguluyor.çevredeki herkese karşı tavırlı bu halleri beni çok üzüyor bu davranışların nedeni 2 yaş sendromu olabilir mi acaba.

  5. elif diyor ki:

    benim oğlumda 2 ay sonra iki yaşına girecek ve yukarda yazdıklarınız yaşadıklarıma çok benziyor. birde benim oğlum sürekli benimle olmak istiyor bende başka kimse onu sakinleştiremez oldu kimse ile durmuyor bunun için önereceğiniz bir şey var mı?

  6. Eyyüp Beyhan diyor ki:

    Cevabınızı, http://www.ailedanismanim.com/?p=867 linkinden okuyabilirsiniz.

  7. aynur diyor ki:

    selamlar.arkadaşlar hepimizin sıkıntıları var Allah yar ve yardımcımız olsun. Evlatlarımızın acısını göstermesin Rabbim.Benimde bi sıkıntım var size danışmak isterim. benimde bi kızım var 19 aylık kendisinden 2 ay büyük erkek kuzeniyle nerdeyse hergün görüşüyor.oyun oynarken bi anda onun canını acıtıyor onu ısırıyor veya elindeki oyuncakla vuruyor..biz yanındayken daha çok yapıyor ,yalnız oynarken o kadar fazla değil.bişey anlatmak isteğinde kuzeni onu anlasın yapsın istiyor sanki. yada onu yönetmek onun istediği oyuncakla oynasın onun istediği oyunu onasın gibi..Halasını çok seviyor,kuzenini annesi emzirirken gidip oda halasını emmek istiyor.o anda benim kucağıma bile gelmek istemiyor aceba kıskanıyor mu? .tabii karşı tarafta çocuk! ne pabilirim çok üzülüyorum cezalandırmalımıyım konuşarak yapmaması gerektiğini anlattım olmadı.cezalandırmalımıyım?nasıl bi yöntem uygun olur..teşekkür ederim..

Yorum Yapın