Sorunum Eşimin Ailesi

SORU BANKASI | | 12 Ocak, 2012 | 52.216 kere okundu

SORU:
Merhaba,
Benim sorunum eşimin ailesi.
Aynı apartmanda altlı, üstlü oturuyoruz. 9 yıllık evliyim. Bir oğlum var. Bu evliliği ailem istemedi. Sebebi eşimin o zamanlar düzgün bir işi olmaması ve kirada oturacak olmasıydı. 8 yıl kirada oturdum. Ailemle çok şükür evliliğimin ilk yılı barıştım. Evlendiğimde eşimin ailesi bana maddi ve manevi hiç destek olmadı.

Çok bocaladım o zamanlar. Fakat sanırım yaşımın 18 olması ve ailemin beni karşısına alıp konuşmaması beni çok bunaltmıştı. Yıllar geçtikçe onlarında neden bu evliliğe karşı çıktığını anladım. Eşimin ailesi yardım edebilecek durumdaydı. Fakat ailemin bu evliliği istememesi onların bir bakıma işine geldi. Eşya borçları, evin ihtiyaçları, geçim vb. bir sürü borç hepsi bana ve eşime kaldı. Hiç yanımızda olmadılar. Üstüne üstlük bu durumları çalıştığım işyerinin patronu ve iş arkadaşlarım bildiği için tüm düğün masraflarını patronum karşıladı. Düğünüme sadece benim tarafımdan kız kardeşim geldi.

Bana annesi-babası ve eşim toplam 3 bilezik taktılar. Lütfen bunları anlatıp yazdığım için bana kızmayın çünkü psikoloğa gidecek durumda değilim maalesef ve bu sayfanızı görünce inanın benim sıkıntılarımı dökebileceğim bir site olduğu için çocuklar gibi sevindim, yemin ederim. Hep dışladılar beni. Düğünde taktıkları bileziği bir akrabalarından tek bir kalın bilezik alıp 3 bilezik yapıp bana takmışlar. 1 yıl sonra onu da bana ödettiler. Tabi bana bu şekilde anlatmadılar eşimin önceden aldığı bir borç dediler. 18 yaşın verdiği cahillik ve yanımda kimsenin (ailemin) olmamasından faydalanıp bunları yapmış oldum.

En kötüsü taktıkları 3 bilezikte bana kalmadı maalesef. Daha ben eşimle tanışmadan 1 yıl önce eltimden 2 bilezik almışlar. Eşimi yengesinden istemek için kayınvalidem yollayıp bilezikleri aldırmış. Yengeme kayınvalidem iki ay içinde kendisi ödeyeceğini söyleyip 1 yıl ödememiş. Bunu da bilmiyordum.

Biraz yılan hikayesi gibi oldu kusura bakmayın ama inanın aynen böyle. Uzun lafın kısası o borcuda Eşim almış gibi gösterip eltim daha bir haftalık evliyken kırk kez beni arayıp onlarıda aldı. Bu işin maddi kısmı daha çok fazla şey var tabi benden sonra 2 gelin daha aldı. Onlara setini, takısını, çeyizini her şeyini dört dörtlük yaptı. Eşyalarının borcunu son kuruşuna kadar ödedi. Ben hep dışarıdan bunları görüp üzüldüm, yıllarca ağladım. Ama şu dakikaya kadar sizden başka anlatacak kimsem olmadı. Allah binlerce kez okuduğunuz için razı olsun sizden. Manevi kısım ise daha kötü. Beni hiçbir zaman aralarına almak istemiyorlar.

Çalışıyorum çocuğuma onlar bakıyor. 8 yaşında bir oğlum var. Onu kullanıp yüzüme karşı bile binlerce kez yapıcan, edicen, çocuğuna biz bakıyoruz diye konuşuyorlar. Eşim evlendiğimizden bu güne dört beş kez iş değiştirdi. Her işten çıkışında beni borçlara soktu. Kira, fatura, geçim, ihtiyaç derken aldığım askari ücret yetmedi. Farkında oldukları halde aylarca evdeki kuru gıdalar, zeytin, peynirle idare ettim. Yinede bir gün olsun bir ihtiyacımızı görmediler. Şimdi 8 yıl kirada oturduktan ve 25.000 tl borca girdikten sonra eşim nihayet gidip konuştu. Bu seferde ikimizede ne yaptınızki bu kadar borç var deyip yalan söylediğimizi ima ettiler. Ben ve eşim durumu anlattık, yalnız olduğumuzu, kiramızın maaştan çok olduğunu söyledik. Ama yinede inanmadılar.
En sonunda biz yardım edemeyiz dediler ben depresyona girdim 3 ay sinir hapı kullandım tam 12 kilo aldım ve şimdi alttaki oğullarınıda evden kovmaktan beter ettiler. Biz oraya geçtik, keşke geçmez olaydık. Sorunlar daha saymakla bitmez. Kayınvalideme de, kayınpederime de Allah şahidim olsun, diğer tüm gelini ve çocuklarının içinde en iyi, en saygılı davranan ben ve eşim. Eşim kaç kez konuşma, ilgilenme diyor ama ben yapamıyorum, Böyle yapınca da arkamdan çok afedersiniz o saf, o enayi nasıl olsa bir şey demiyor diyip daha da üstüme çıkıyorlar.

Ben orda daha beter oldum. Lütfen neden böyle oluyor ve nasıl bu sıkıntılardan kurtulurum bana bir akıl verin, bir yol gösterin. Kafam çok karışık fakat ben yinede saygısızlık yapmak, kötü olmak istemiyorum.

Keşke ailem yanımda olsa 9 yıldır evliyim bir kez bile evime gelmediler tabi buda onların işine yaradı. Ezen ezdi, hor gören gördü, lafların bini bin para.

Acilen Cevap Bekliyorum
ALLAH RIZASI İÇİN…
Kardelen

———————————————————————————————

CEVAP

Merhaba,
e-Postanızı okuduktan sonra hemen cevap yazmamayı tercih ettim, çünkü durumunuz bir kaç açıdan değerlendirmeli diye düşündüm. Ve aşama aşama sorunuzu cevaplamaya çalıştım.

18 yaşında, ailenizin olumsuz yaklaşımına rağmen evlilik gibi ciddi bir yapıyı kurmaya karar vermeniz yeteri kadar aklı başında kararlar alabilecek yaşa geldiğinizi gösteriyor. Patronunuz ve iş arkadaşlarınız da düğün zamanı size destek vermiş. Demek ki sevilen, işini iyi yapabilen hoş geçimli bir kişiliğe sahipsiniz.
Aileniz sizin beğendiğiniz adaya karşı çıktı çünkü eş adayının kızlarını geçindirebilecek bir işi olmadığı gibi kira ödeme zorunluluğu vardı.
Görünen köy kılavuz istemedi. Siz evlendikten sonra çekebileceğiniz sıkıntıları aslında başından biliyordunuz. Ancak eltinizin evliliğinde yapılan farklı uygulama sizi üzdü.

Değerli Kardeşim,
Kendi ayağı ile, ailesini atarak koşa koşa gelen bir kıza şaşalı düğün yapan, çok değer veren bir erkek tarafı ben pek duymadım. İstisnalar tabiî ki vardır ama kaideyi bozamıyor malesef.

Kız evi naz evidir, kız tarafı çok istekli davranırsa kız isterse kaçmamış olsun yine de kıymeti düşük olur. Kız evleninceye kadar emaneti babasının üzerindedir. O yüzden eşinin evine gidinceye kadar babasını ne kadar el üstünde tutar onu ne kadar sayarsa eşinden ve onun ailesinden o nisbette ilgi görür. Dar zamanlarında da babasının desteğini o nisbette görecektir.

Onları incittiğinizde ise bu yaşanılanlar başa gelebiliyor.
Size tavsiyem ailenizle ilişkinizi daha olumluya taşımaya gayret gösterin. Onları en ufak şekilde suçlamayın. Beni sahiplenselerdi vs sözlerinizi onlara asla söylemeyin. Tam tersine onların gönlünü, rızasını almadan evlendiğiniz için çok pişman olduğunuzu vs bildirin. Ve bu durumu, olumlu, cana yakın davranışlarınızla destekleyin.

Eşinizin ailesi kısmına bakalım biraz da.
Sizi saf bulmaları hiç de önemli değil. Sizin işinizi görüyorlarsa çok da samimi olmadan, ekonomik sıkıntıdan kurtuluncaya kadar sabredin. Ne de olsa şu anda onların desteğine muhtaçsınız. Hem evlerinde oturun hem de çocuğunuzun bakımı noktasında desteklerini almaya devam edin. Olaylara çok fazla karışmayın. Diğer gelinlere farklı yaklaşılması sizin evlenme tarzınızla da ilgili. Bunlara kafanızı çok takarsanız çekememezlik, haset gibi duygular içinizi bunaltır. Siz, Allah’ın izniyle maddi olarak çok daha iyi durumlara gelecek ve her şeyin en güzelini elde edeceksiniz. Buna inanın. Ve kafanızı bu konuya takmayın. Şu anda imtihan dönemindesiniz. Kul nimet zamanı şükredip şımarmazsa, mihnet yani sıkıntı zamanı sabredip isyan etmezse dünya hayatında da ahiret hayatında da mutlu ve huzurlu olur.

Kendinizi eşinizin ailesine çok da ezik göstermeme adına şu yaklaşımı öneririm: Dost ve akraba meclislerinde hikmetli sohbetleriniz olsun. Bu sohbetlerde incitmeyen göndermelerle aslında her şeyin farkında olduğunuzu ancak Allah rızası için sabrettiğinizi hissettirin. Büyüklere saygı ve merhamet konusunda duyarlı olduğunuzu ancak bu saygılı davranışların kıymetini bilmeyen kimselerin ise hiç hoş olmayan durumlarla karşılaşabileceğini hissettirin. Bu anlamda mesajlar veren hikaye ve menkıbelerle sözlerinizi süsleyin.

Psikolog desteğine şimdilik gerek duyacağınızı düşünmüyorum. Tabi hayatınızı olumsuz etkileyecek depresyon belirtileri yoksa.
Zira yazınızdan anladığım kadarıyla kendine güveni olan başarılı olmaya müsait birine benziyorsunuz. Sadece düşünme stiliniz yanlış yönlendirmeler altında.
Tavsiyem sizi geliştirecek, bilinçlendirecek  kitapları ve dergileri okumanız ve eşinizi de buna teşvik etmeniz yönünde.

Eşinizi öyle sevin ve onu öyle yüreklendirin ki daha gayretli ve başarılı olma için içinde bir enerji oluşsun. Küçük küçük ticaret yapabilir zamanla işinizi büyütebilirsiniz. Eşinizin kendisini geliştirmesi önemli konularda sertifika vb alarak daha iyi şartlarda çalışmasını sağlayabilirsiniz. Tabi bunları ona direk söylemeniz yaptırmaya çalışmanız değil onun istemesi gerekiyor.

Belediyenin açtığı ücretsiz kurslarla bilgisayar, muhasebe, İngilizce vb öğrenebilirsiniz. Çevrenizin desteği ile daha farklı açılımlara girebilir zamanla kendi işyerinizi açabilirisiniz. Her zaman böyle bir hedefiniz, insanlara muhtaç olmaktan kurtulma niyetiniz bulunmalı. Aksi takdirde kaynatanız size çok iyi davransa dahi onlara muhtaç durumda bulunma psikolojisinden kurtulamazsınız.

Özetle, önceden yaşanılanları cahilliğinize verip, başınıza gelenleri yanlışlarınızın bir kefareti gibi görmenizi, eşinizi sevdiğiniz için göze aldığınız zorlu bir hayatı üf demeden göğüslediğinizi göstermenizi, “Ne yaparız da daha iyi standartlarda bir yaşantıya ulaşırız” sorusunu eşinizle birlikte sorarak aile hedefi belirlemenizi ve her ne yaşanırsa yaşansın birbirinize sevgi ve saygınızı asla yitirmemenizi öneririm.

Onu suçlayıcı konuşmadığınız gibi size de aşağılayıcı konuşturmayın kimseyi.

Kayınvalideniz yüzünüze karşı veya arkanızdan konuştuğunda duyduğunuz üzüntüyü kendisine bildirin. Onları çok sevdiğinizi ve saydığınızı ama böyle konuşmaların çok üzücü ve günah olduğunu tatlı dille paylaşın. Tabiî ki hiçbir zaman onlarla kötü olmayın. Dengeyi yakalamakta fayda var.

Gerektiğinde bulunduğunuz yerdeki bir uzmandan destek almayı ihmal etmeyin.

Huzur ve mutluluk dolu günler dilerim…

Neslihan BEYHAN

Paylaşmak Güzeldir

14 Yorum

  1. Buse diyor ki:

    Ben 19 yaşındayım 4 yıldir birlikte olduğum erkek arkadaşımla çok zor sartlarda nisanlandik ailem hiç istemedi nişanlımın ailesinin hayvanları var hem köye gidip geliyorlar hemde burda kaliyolar kaynanam çok iyi nisanlimlada aramda asilmaycak sorunlar yoktu ama artık canımı sıkan çok şey var kayinbabam çok cahil herseyimize karisiyo nişanlımın çalıştığı son para kadar istiyo yanimda çok seviyesiz konusuyo küfürler ediyo nişanlım bana bişey alınca gönlü olmuyo herkes onun işini yapsın istiyo hayvanlar için ölüyor 4 tane görümcem var herşeye karışmak istiyolar ama Allah’tan nişanlım müsade etmiyo ama kayinbabam çok canımı sıkıyo artık bu konular yuzunden ayrılma derecesine geldim ailemin yanında beni asagilayacam şekilde hareketler yapiyo dugunumu bile istediğim gibi yapmak istemiyorlar ailemin de çok gönlü yok sen daha iyi yerle layiktin diyolar kafam çok karışık evlenince demi böyle olacak sürekli bize karışıp bizden biseyleri bekleyecekler

  2. Fatma diyor ki:

    Merhaba ben 21 yaşındayım hemşirelik okudum sene son sınıfta bir erkekle tanıştık annem hiç razi gelmedi ben zorla istedin nisan yaptık sonra araya eltim kocamın ailesi hakkında bana birsürü olumsuz şeyler anlattı bende bunlari anneme anlattım annemde zaten istemiyordu nişanı boz dedi ben bozacaktım ama ne olduysa olaylar oldu annem bir koni yokken beni dövdü bende çıkıp.gittim nişanlılık evine geriye dönmedim ailem yurtdışında yasıyor 1 sene içinde barıştık hamile kaldım o sırada ailem beni tekrar evden kovdular hamile halimle yurtdışında iken neyse doğumu yinede annemin yanında yaptm herşey düzeldi çocuk olduktan sonra şimdi sorun eşinin ailesini ben nefret ediyorum onlardan sevemedim yapmacık buluyorum 2 bekar kaynak vaar 1 kaynım evli karısı kaçtı gitti 3 çocuğu bıraktı bitme benm evreler ben yemek yadırgıyorum bir kaynım herşeye mualefet oluyor herşeye çok karışıyor çok sildim neyaoacagmi bilmirom kayinpederm birkere bana tokat attıktan sonra onlarla mesafeli oldum ama eşim hep onlarla olmak.istiyor 6 aylık.oglum var hep.onuda alıp gitmek istiyor musade ermiyirm.ama dinlemiyor benden çok ailesine değer veriyor ilgileniyor ben yurtdışına gidip.geliyorum parasal destek olsun veriyorum o mileti doyuruyor kredi borclari.bitmiyor lütfen ne yapacagim konusunda yardmcı.olun

  3. K.ak diyor ki:

    merhaba benimde sorunlarım var yardım ederseniz sevinirim ben 5.5 aylık evliyim eşimin bi abisinin karısı var abisi almanyada yaşıyor karısı ve çocukları burada karısıyla araları iyi değil ve bu dabize yansıyor karısı yani eltim kendi kocasına mesaj ayocağına onunla konuşacağına benim kocama atıyor ve buda benim canımı sıkıyor bu bi nevi cilve gibi geliyor bana evimize geldiğinde kocamla konuşuyor bişi kazım olduğunda mesela salça lazım olduğunda kocamdan istiyor sanki ben orada yokmuşum gibi davranıyor ve ve evimize geldiğinde ağzı hiç durmuyor sürekli eşimle konuşmak istiyor eşim onunla muhattap olmak istemediği halde bunu yapıyor ne yapmalıyım bişi söyleyin lütfen

  4. Ece diyor ki:

    Ben 5 aylık nişanlıyım hem de iki nikahımız da oldu. Eşimle 6 yıldır beraberdik benim ailem hatta sülalem biliyordu ama onun ailesinden sadece anne ve ablası biliyordu.farklı illerdeniz.6 yılın sonunda nihayet eşim ve ailesi istemeye geldi. Çok korkarak başladım herşeye ailesinden ve eşimden. Benim kayınpederim 2 kere evlenmiş ve kayınvalidem ile aldığı kişi aynı evde yaşamış.kuma olayı yani.onlar geldi 15 20 gün kadar kaldılar isteme nişan nikah ve bayram hepsini bizde geçirdik.eşim ve ailem arasında arkadaşken çok çatışma olmuştu ama ailem çok ılımlı yaklaştı hepsini ilgiyle sevgiyle ağırladılar zira onlarda öyle. Benim sorunum ailesi değil ne 2 kayınvalidem ne kayınpederim beni kırmadı İncitmedi bana büyüklük taslamadı çok şükür korktuğum olmadı bana arkadaş gibi ama aynı zamanda büyük olduklarını hissettirerek yaklaştılar Allah için çok seviyorum onları bana hep senden kaynaklı diyorlar ama tabiki onlarında etkisi var ailemle araları iyi gün geçmiyo ki telefonlaşmayalım.benim eşim herşeyi kendi yaptı ve yapacak Bu yüzden ailesinden maddi bi beklenti içine girmedim beni kendileriyle götürdüler 20 günde ben orda kaldım yine çok güzel davrandılar ve bu bana yetti onlar benim için mücevherden değerli onlarada eşime de aileme de hatta sana bişey takmadılar mı diyen herkese bunu söyledim.uzattığım için kusura bakmayın çok sıkıntıdayım ayrıntılı anlatmak istedim.herşey çok güzel başladı ve nihayet sabrımın meyvesini aldım diye düşünüyodum.küçük küçük nişandan sonra görümcem kıskançlığını belli etmeye başlayana kadar.oysa arkadaşken en sık onunla konuşurdum herşeyim ona anlatırdım.herşey çok güzel başladı ve ilerliyodu eşim çalıştığı için gitti ailesi kaldı ve görümcem farklı davranmaya başladı eşim varken etrafımdaydı o gittikten sonra laf sokmaya yanıma gelmemeye başladı.hatta şöyle bişey var daha Nikahtan çıkar çıkmaz eşime evlendin unuttun bizi dedi ben şok oldum çünkü günlerdir hep birlikteydik bütün aile nasıl 2 dakka da unutmuş olabilirdi neyse eşim elini tuttu ablasının. Görümcem evli bi kızı var.eşim gittikten sonra bana tutturdu dışarı çıkalım diye ki herkes çok yorgundu çünkü herşey üst üste gelmişti isteme nişan ardından nikah ve bayram bitmiştik.neyse o ben ve küçük kaynım çıktık kaynıma sen otur diye bi yerde bıraktı ikimiz dolaştık bana sürekli eşimin onu dinlediğini onun sözünden çıkmadığını o ne derse yapacağını söyledi kendimi çok kötü hissettim ki ben ve ailem ona karşı ne kadar iyi davranmıştık ve ben arkadaşken sadece onunla iyiydik diye en iyi bohçayı ona hazırladım o kadar özendim ki hiç bişey getirmedi de bişey takmadı da.ki beni arayıp üvey anne konusunda uyardı ne dediyse kendi yaptı.neyse ben eşimin ailesinin yanında kaldım 20 gün 10 güne kadar beni hiç aramadı sormadı götürürüm diyodu çıtır çıkmadı 10. Gün üvey kayınvalidemle dışarıdayken aradı ben meraba abla nasılsın dedim o direk meraba kimle görüşüyodun dedi şok oldum bişey diyemedim eşimle konuşuyodum ondan önce meşgule düşmüş.neyse bişey demedim kardeşiyle olduğunu söyledim bize ne zaman gelecekti beni ne zaman arayacaktın dedi bana 2. Şok oldu bana bende abla beni babam getirdi ben o ne derse onu yapar oraya giderim dedim sen söylesen babama bişey demez ki babam kaç kere sordu gelecekler mi diye ama sen beni aramadın bilmiyorum baba dedim dedim.neyse öyle de bi fırça yedim.babamı da arayıp benim gitmek istediğimi onu aradığımı söylemiş siz düşünün adam ne anlar sanki istemiyorum onlarla kalmak sanır kim olsa.babam kayınvalidemi aradı üvey olanı ikimizdik zaten dışardaydık olanlara istemesem de şahit olmuştu ama iyi ki olmuş babama ben yanındayım gelinin öyle bişey yok dedi.sonra görümcem götürmedi beni tabi bende olanlardan sonra gitmek istemiyodum babamda anladı aradı götürecekmisiniz dedi kırk dereden kırk su getirdiler babam da göndermiyorum ben onu bi yere dedi kızdı.biz orda nasıl muamele gördük kıza ne yapıyolar diye hem üvey kayınvalidem hem babam kızdı.neyse olan oldu biten bitti şimdi de sürekli eşimden bişeyler istiyo para istiyo kızına hediye istiyo ve ben çok bunaldım eşime herşeyi üvey kayınvalidem anlattı daha çok şey yaptı ama uzun diye yazmıyorum eşim bana hak vermişti.ki görümcem eşimi arayıp beni şikayet etmiş kaç kere eşim bunu bana söylediğinde şok geçirdim buna rağmen eşim hala ablam yeğenim deyip beni bizi kuracağımız yuvayı düşünmüyo en son ablama takı alacam dediğinde çıldırdım yuvamız için uğraşmıyo hala onları düşünüyo.aradım kayınvalideme söyledim ben söyleyince kıskanmış oluyorum anne dedim sen söyle haksız mıyım diye.gerçekten bıktım sürekli onları dinlemekten ki gerçekten sabırlı biriyimdir ama tükendim küçük kayınvalidem iyi düşün diye büyük kayınvalidem de ona kızıyo ne yapacağımı şaşırdım atsana atılmaz abla biliyorum ama bu kadarı normal mi siz söyleyin sürekli onun yüzünden kavgalar ediyoruz sürekli anlıyo ama yine aynı şeyi yapıyo.ayrılmak istemiyorum ama böyle de gitmez biliyorum.

  5. Sıdıka diyor ki:

    14 aylık ewliyim . Eşimin ailesiyle cok da somut anlamda bi sorunum olmadı fakat eşim le ben aynı etnik kökende değiliz kendi aralarnda konuştukları dili ben anlamıyorum. Konustunlarni anlamadgm için de onlara karşı aidiyet duygum gelişmiyor. Yanlarndayken cok sklLlyorm. Bunaliyrm resmen avazm cktgi kadr bagrasm geliyo eşime ewe gdelim dedgmde braz dha oturalm dio sklma surat asma die kzyor bana. Lakin onlara karşı konuşacak ortak bi konumuz yok onlarin dilini ben anlamıyorum üstelik benm o dili bilmedgimi bile bile yanmda türkçe konusmuyorlar .
    Bana bi akıl verin lütfen ne yapmalym? Bu durum esimle aramda sorun olsun istemiyorum

  6. semiha diyor ki:

    meraba, ben 8 senelik evliyim kaçarak evlendim çünkü ailem vermicekti uzak diye hemde durumları kötü diye 22 yaşında evlendim eşimle kaçtık babam aradı güzel güzel konuştu gelin düğününüzü yapalım herkes hata yapar dedi eşimin ailesi bizim oralara saçacak paramız yok diyerek babama hakaret ettiler babam kızdı beni götürmediler yani, kaçalı 2 gün olmuştu evli bi görümcem var yok iş tutmuyomuşum yediğimi kaynanam yıkıyomuş ben bi bardak su vermezmişim gibi laflar bahane ederek bunu gönder bundan sana karı olmaz gibi laflarla beni kovdular eşiminn yaşı küçüktü 20 yaşındaydı beni koruyamadısonra nikahımız kıyıldı düğün yaptılar hiçbişey takılmadı bana 70 tl lik bi bilezik taktı kaynanam başka bişey yok daha sonra ev tuttuk babaannesi allah razı olsun iki çekyat aldı iki parde diktirdi bi halı aldı biz kendimizde bitane karyola aldık 6 ay evli kaldık eşimin askerliği çıktı kaynanamgilin yanına bıraktı eşim benim bana sordu kalırmısın diye kalırım ddim
    3 aylık hamileydim ilk iki gün iyiydi annesigilde telefon yoktu komşularından konuşmamı istediler aradığı zaman komşusu çağırıyodu gidiyordum 2 gün sonra gitmiceksin oraya dedi konuşmıyaver dedi anne bişey mi oldu bak söyle kimsenin lafıyla benle kötü olma varsa bişey gitmem sen git dedin gittim dedim kavga çıkardı ben seni istemiyom git anan baban baksın istemiyom ben seni bidahada gelme sen yolu biliyon diye kovdu beni kayın babam sagolsun beni kendi annesinin yanına götürdü kaynanası eziyet ediyo kovdu gelini bu sana emanet dedi nenem bana çok güzel baktı yaşlı olmasına rağmen doğumuma yakın sol tarafıma felç gibi bişey durdu nenem yaşlı olduğu için korktu kaynanamı aradı gelmediler sonra eşimin halasını aradı bunu al doktora götür diye halam sabah ezanında geldi aldı benim yanımda kalsın dedi doğumu halamın yanında ettim sagolsun onunda cocugu yoktu eşindende allah razı olsun halam adaya gittiği için oğlum 2 aylıkken nenemin yanına geri geldim hem onun yanında daha mutluydum ben huzurluydum eşim aradı annem gelcek senden özür dilicek bi hafta benim yanımda kalsın demiş eşimin hatrı için tamam dedim belki gerçekten pişman olmuştur dedim ama gidesim yoktu içim sıkıntılıydı nenemde göndermek istemedi amas sen git bi bakalım dedi gittim ertesi sabah görümcemden telefon geldi annesigilin önceden ev telefonu varmış eşimin üstüne almışlar 70 tl fatura gelmiş ödenmemiş 700 tl olmuş kaynanam bunu siz ödiceksiniz dedi seni aradıda geldi bu fatura dedi anne ben nasıl ödiym benim parammı var dedim senin yüzünden geldi dedi başa beladan başka bişey değilsin dedi bana belediye ayda 30 tl asker maaşı bağlamıştı bende öyle diyince gücüme gitti tamam öderim belediyeden aldığım parayla dedim bu lafın üstüne bana bisürü hakaret etti senin gibi köpeği kapıma getirenin falan allah oda gebersin askerden gelemesin falan bogazıma sarıldı o sırada oğlum korktu sesten çığrındı ben kucama alıym derken onu aldı yere attı komşusu vardı çocuğun sesine koştu geldi düştü sanmış kayın babamda oduna gitmişti yoktu komsusu elimi yüzümü yıkadı kaynanam yine bağırmaya başladı kovdu beni bu sefer nenenin yanına değil ananın babanın yanına git gelme gelirsen gebertirim seni dedi kayın babam sesleri duyunca geldi noluyo burda dedi şu köpeği bindir otobüse gitsin dedi babamda allah sana iyi demicek kovulcak insan varsa sensin dedi hazırlandım nenemin yanına gittim nenemde üzüldü keşke göndermeseydim ben onu tanıyom o akıllanmaz dedi eşim oğlum 5 aylıkken izne geldi beni annemlerin yanına götürdü 4.5 ay orda kaldım eşim askerden geldi bana bu 15 ay 15 sene gibi geldi ömrümden 15 sene gitmişti belki beni anlayan vardır gözpınarlarım kurudu geceleri ağladım kimse görmesin diye bide kaçmıştım başıma kakrlar diye korkuyodum ama allah razı olsun kimse bişey demedi aydına döndük eşim onlar cahil dedi annesiyle barıştık ev kiraladık oğlumu kaynanama bıraktım ev temizledim evimizin eşyalarını kaynanamın oraya bırakmıştık onları getiriken kaynanamda cocuğu almış gelmiş kıştı kasım ayıydı soğuktu ev sahibi ben cocugu alıymda kaynanan falan yardım etsin dedi kaynanam bozuldu güya ben cocugu kıskanmışım yine bahane buldu kavga çıkardı eşim görümcemi aramıştı eski perdelerini gönderiver diye camlara perde yoktu kaynanamda bu odaları kullanmayın pedesiz duruversin ne olcak dedi karın cocuğu kıskandı falan demiş eşim kaynanama kötü söyledi anne git nezaman insan olcaksan huzur verceksen ozaqman gel yoksa gelme dedi biz halbuki evi yerleştirip kaynanamın oraya gitcektik o cocuğu getirmeseydi buz gibi evde yemek yoktu soba yoktu napcaktık biz yine biz küçüğüz dedik bayramda gittik arkamdan hep laf etti benle hiç muhabbet etmezlerdi ben varken hep suratları asık olurdu ama yaabacı bi insan gelince bana iyi davranırdı bu hep böyle gitti hep bişeyden bahane buldular beni dışladılar istemediklerini hep belli ettiler ikinci cocuma hamile kaldım şuan 1.5 yaşında 8 aylıkken rahatsızlandım kendi annem uzakta oldugu için kimsemde yoktu eşimin annesini çağırdık ben iş istemiyodum ondan yanımda olsa yeterdi çünkü eşim şofördü 3 günde bir geliyodu annesi geldi ama ne kurduğum sofraya oturdu nede benle konuştu suratını astı elindeamdan cep telefonu camdan baktı eşimde kaçkere çaagırdı sofraya ben tokum ben tokum dedi ben hem hastaydım hemde çok bunalmıştım ne yapcamı şasırdım sonra ben gitcem duvarlar üstüme geliyo dedi eşimde bindir gitsin dedi o gitti bende eve geldim ogün oğlumunda yerli malı vardı oraya gitcektim ama önce rahatlamam lazımdı oturdum tam bi saat ağlamışım sonra annem geldi çünkü psikolojimde bozuldu annem 38 gün kaldı nazımıda çekti sagolsun hakkını n helal etsin doğuma gece gittim saat 2 de eşimin babasının amcaoğlu vardı onu aradım götürdüler beni bıraktılar hastaneye sonra annemi alıp getirdiler oğlumu kendi evlerine alıp başka kimsem yoktu eşimin ailesi aydındaydı ben denizlide aslında çok yakındı eşim annesini aramış sabah ama onlar akşam geldiler hastaneye geldiller görümcemle ben annemi eve yolladım kaynanamla görümcem kaldı benle ertesi gün erkenden eve gittik kaynanam biz gitcez demiye başladı annem ben 3 gün daha kalcam gitcem sen kalsana birazda gelininin başında dedi çünkü babam guatıradan ameliyat olcaktı annem zaten kalmıştı 38 gün kadına kal diyemezdim kaynanamda benim zeytinlerim var toplancak dedi halbuki toplamış yalanmış onlar gittiler annem de bende ağladık babamda bi hafta daha kalsın annen sen ayaklanmadan gönderme dedi baba yüreği dayanamadı sonra günler geçti gitti allah bana güç verdi baktım tek başıma cocuklarıma eşim 3 günde bir haftada bir geliyodu hastalandılar ateşlendiler tek başıma götürdüm ikisini bir böyle olmaz gitmez sonuçta eşimin ailesi bende artık buna son vermek istiyodum 2 ay önce eşim annemi arıcam seni arıcak özür dilicek yada ben bidaha gitmicem onlara dedi tamam özür dilemsin istemiyom sadece problemi çözelim yeter dedim ben aradı annesi açtım anne ben senden banada diğer evlatlarına nasıl davranıyosan öyle davranmanı istiyorum dedim benle konuşmuyosun kurduğum sofralara oturmadın doğumumda durmadın gittin ben sana ne yaptım dedim sen soğuksun senin evinde diken üstünde oturuyorum dedi bende ben elimden geleni yaptım senle sohbet etmek istiyorum konuşuyorum suratıma bile bakmadın dedim tabi ev sahibisin konuşcan dedi bende burası seninde evin dedim yok yok dedi hem senin insanın çok bize ihtiyacın yok dedi benim yanımda kimsemin olmadığını bildiği halde kusura bakmayın uzun oldu değilmi benim şuan psikolojim çok bozuk bildiğiniz gibi değil ben doktorada gittim bi ara ama bu insanlar değişmedikçe bende ilerleme olmuyo başa sarıyo ve benim bu halim eşime yansıyo ne yapmam lazım kimseyle dertleşemiyorum ben karakterim bu en iyi arkadaşımla bile konuşamıyorum size bu yüzden bu kadasr uzun yazdım benim ruh halimi anlayın diye…inanın eşimi sevdiğim halde boşansam bu dertler bitcek ben huzura ercem gibi geliyor başka çare yok sankiama benim anne babaya ihtiyacı olan iki tane nefesim var yavrularım var allahtan başka sığıncam kimsem yok devamlı dua ediyorum allahım bana akıl saglıgı ver diye

  7. yağmur diyor ki:

    merhaba size daha önce de yazdım fakat cevap alamadım ben 9 aylık nişanlıyım ve düğünüme şu anda 1 ay var herşeyimiz hazırlandı. fakat ben nişanlımdan soğudum ona karşı bağlılığım yok yanındayken kendimi mutlu hissetmiyorum bana dokunmasını bile istemiyorum telefon ile konuşurken sıkılıyorum bir an önce kapatmak istiyorum :( çok üzücü bir durum onu gönlümden gelerek çok sevmeyi istiyorum fakat olmuyor :( o da bu durumun farkında üstelik kişilik olarak mantığıma fazlasıyla uyuyor fakat gönülde sevgi olmayınca da ileride nasıl bir sonuç olacak merak ediyorum acaba evlenince değişir miyim diyorum bazen ama… acabalarla da olmayacağını biliyorum:( ne olur bana bir akıl verin yardımınıza çok acil ihtiyacım var

Yorum Yapın